حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ ، حَدَّثَنَا يَحْيَى ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ ، عَنْ نَافِعٍ ، عَنْ ابْنِ عُمَرَ ، قَالَ : " مَا تَرَكْتُ اسْتِلَامَ هَذَيْنِ الرُّكْنَيْنِ فِي شِدَّةٍ وَلَا رَخَاءٍ مُنْذُ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَلِمُهُمَا " . قُلْتُ لِنَافِعٍ : أَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَمْشِي بَيْنَ الرُّكْنَيْنِ ؟ قَالَ : إِنَّمَا كَانَ يَمْشِي لِيَكُونَ أَيْسَرَ لِاسْتِلَامِهِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: «Men Rasululloh ﷺning bu ikki ruknni istilom qilganlarini koʻrganimdan beri — qiyinchilikda ham, kengchilikda ham — ularni istilom qilishni qoldirmadim». Men Nofiʼdan: «Ibn Umar ikki rukn orasida (oddiy) yurarmidi?» deb soʻradim. U: «U — uni istilom qilish oson boʻlishi uchun — (oddiy) yurar edi», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг бу икки рукнни истилом қилганларини кўрганимдан бери — қийинчиликда ҳам, кенгчиликда ҳам — уларни истилом қилишни қолдирмадим». Мен Нофиъдан: «Ибн Умар икки рукн орасида (оддий) юрармиди?» деб сўрадим. У: «У — уни истилом қилиш осон бўлиши учун — (оддий) юрар эди», деди.