أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ ، حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ ، قَالَ : أَعْطَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَنَمًا أَقْسِمُهَا عَلَى أَصْحَابِهِ، فَقَسَمْتُهَا وَبَقِيَ مِنْهَا عَتُودٌ، فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ : " ضَحِّ بِهِ " . قَالَ أَبُو مُحَمَّد : الْعَتُودُ : الْجَذَعُ مِنْ الْمَعْزِ
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ menga ashoblariga taqsimlashim uchun qoʻylar berdilar. Men ularni taqsimladim va ulardan bir atud qoldi. Men buni Rasululloh ﷺ ga aytdim, u zot: «Uni soʻyib qurbonlik qil», dedilar. Abu Muhammad aytdi: Atud — echkining jadaʼidir.Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ менга ашобларига тақсимлашим учун қўйлар бердилар. Мен уларни тақсимладим ва улардан бир атуд қолди. Мен буни Расулуллоҳ ﷺ га айтдим, у зот: «Уни сўйиб қурбонлик қил», дедилар. Абу Муҳаммад айтди: Атуд — эчкининг жадаъидир.