أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِمْرَانَ ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عُثْمَانَ الْقُرَشِيُّ ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ الْغِفَارِيِّ ، قَالَ : قُلْتُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ، كَيْفَ عَلِمْتَ أَنَّكَ نَبِيٌّ حَتَّى اسْتَيْقَنْتَ؟، فَقَالَ : " يَا أَبَا ذَرٍّ، أَتَانِي مَلَكَانِ وَأَنَا بِبَعْضِ بَطْحَاءِ مَكَّةَ فَوَقَعَ أَحَدُهُمَا عَلَي الْأَرْضِ، وَكَانَ الْآخَرُ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ، فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ : أَهُوَ هُوَ؟، قَالَ : نَعَمْ، قَالَ : فَزِنْهُ بِرَجُلٍ، فَوُزِنْتُ بِهِ فَوَزَنْتُهُ، ثُمَّ قَالَ : فَزِنْهُ بِعَشَرَةٍ، فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ، ثُمَّ قَالَ : زِنْهُ بِمِئَةٍ، فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ، ثُمَّ قَالَ : زِنْهُ بِأَلْفٍ، فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَنْتَثِرُونَ عَلَيَّ مِنْ خِفَّةِ الْمِيزَانِ، قَالَ : فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ : لَوْ وَزَنْتَهُ بِأُمَّتِهِ لَرَجَحَهَا "
Abu Zar al-Gʻiforiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men: «Ey Rasululloh, siz oʻzingizning nabiy ekaningizni qanday bildingiz va bunga toʻliq ishonch hosil qildingiz?» dedim. U zot ﷺ: «Ey Abu Zar, men Makka vodiysining bir joyida turganimda menga ikki farishta keldi. Ulardan biri yerga tushdi, ikkinchisi osmon bilan yer orasida qoldi. Ulardan biri sherigiga: ‹Bu oʻshami?› dedi. U: ‹Ha›, dedi. Keyin: ‹Uni bir kishi bilan tarozida tort›, dedi. Meni u bilan tortishdi, men undan ogʻir keldim. Soʻng: ‹Uni oʻn kishi bilan tort›, dedi. Meni ular bilan tortishdi, men ulardan ogʻir keldim. Soʻng: ‹Uni yuz kishi bilan tort›, dedi. Meni ular bilan tortishdi, men ulardan ogʻir keldim. Soʻng: ‹Uni ming kishi bilan tort›, dedi. Meni ular bilan tortishdi, men ulardan ogʻir keldim. Goʻyo men tarozi yengil kelgani sababli ularning ustimga toʻkilib tushayotganini koʻrib turgandekman. Soʻng ulardan biri sherigiga: ‹Agar uni butun ummati bilan tortsang ham, u ulardan ogʻir kelardi›, dedi», dedilar.Абу Зар ал-Ғифорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен: «Эй Расулуллоҳ, сиз ўзингизнинг набий эканингизни қандай билдингиз ва бунга тўлиқ ишонч ҳосил қилдингиз?» дедим. У зот ﷺ: «Эй Абу Зар, мен Макка водийсининг бир жойида турганимда менга икки фаришта келди. Улардан бири ерга тушди, иккинчиси осмон билан ер орасида қолди. Улардан бири шеригига: ‹Бу ўшами?› деди. У: ‹Ҳа›, деди. Кейин: ‹Уни бир киши билан тарозида торт›, деди. Мени у билан тортишди, мен ундан оғир келдим. Сўнг: ‹Уни ўн киши билан торт›, деди. Мени улар билан тортишди, мен улардан оғир келдим. Сўнг: ‹Уни юз киши билан торт›, деди. Мени улар билан тортишди, мен улардан оғир келдим. Сўнг: ‹Уни минг киши билан торт›, деди. Мени улар билан тортишди, мен улардан оғир келдим. Гўё мен тарози енгил келгани сабабли уларнинг устимга тўкилиб тушаётганини кўриб тургандекман. Сўнг улардан бири шеригига: ‹Агар уни бутун уммати билан тортсанг ҳам, у улардан оғир келарди›, деди», дедилар.