أَخْبَرَنَا نُعَيْمُ بْنُ حَمَّادٍ ، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ ، عَنْ بَحِيرٍ ، عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو السُّلَمِيُّ ، عَنْ عُتْبَةَ بْنِ عَبْدٍ السُّلَمِيِّ ، أَنَّهُ حَدَّثَهُمْ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ لَهُ رَجُلٌ : كَيْفَ كَانَ أَوَّلُ شَأْنِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟، قَالَ : " كَانَتْ حَاضِنَتِي مِنْ بَنِي سَعْدِ بْنِ بَكْرٍ، فَانْطَلَقْتُ أَنَا، وَابْنٌ لَهَا فِي بَهْمٍ لَنَا وَلَمْ نَأْخُذْ مَعَنَا زَادًا، فَقُلْتُ : يَا أَخِي، اذْهَبْ فَأْتِنَا بِزَادٍ مِنْ عِنْدِ أُمِّنَا، فَانْطَلَقَ أَخِي وَمَكَثْتُ عِنْدَ الْبَهْمِ، فَأَقْبَلَ طَائِرَانِ أَبْيَضَانِ كَأَنَّهُمَا نَسْرَانِ، فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ : أَهُوَ هُوَ؟، قَالَ الْآخَرُ : نَعَمْ، فَأَقْبَلَا يَبْتَدِرَانِي فَأَخَذَانِي فَبَطَحَانِي لِلْقَفَا فَشَقَّا بَطْنِي ثُمَّ اسْتَخْرَجَا قَلْبِي فَشَقَّاهُ، فَأَخْرَجَا مِنْهُ عَلَقَتَيْنِ سَوْدَاوَيْنِ، فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ : ائْتِنِي بِمَاءِ ثَلْجٍ، فَغَسَلَ بِهِ جَوْفِي، ثُمَّ قَالَ : ائْتِنِي بِمَاءِ بَرَدٍ، فَغَسَلَ بِهِ قَلْبِي، ثُمَّ قَالَ : ائْتِنِي بِالسَّكِينَةِ فَذَرَّهُ فِي قَلْبِي، ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ : حُصْهُ، فَحَاصَهُ وَخَتَمَ عَلَيْهِ بِخَاتَمِ النُّبُوَّةِ، ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ : اجْعَلْهُ فِي كِفَّةٍ وَاجْعَلْ أَلْفًا مِنْ أُمَّتِهِ فِي كِفَّةٍ "، قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " فَإِذَا أَنَا أَنْظُرُ إِلَى الْأَلْفِ فَوْقِي أُشْفِقُ أَنْ يَخِرَّ عَلَيَّ بَعْضُهُمْ، فَقَالَ : لَوْ أَنَّ أُمَّتَهُ وُزِنَتْ بِهِ لَمَالَ بِهِمْ، ثُمَّ انْطَلَقَا وَتَرَكَانِي "، قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " وَفَرِقْتُ فَرَقًا شَدِيدًا، ثُمَّ انْطَلَقْتُ إِلَى أُمِّي فَأَخْبَرْتُهَا بِالَّذِي لَقِيتُ، فَأَشْفَقَتْ أَنْ يَكُونَ قَدْ الْتَبَسَ بِي، فَقَالَتْ : أُعِيذُكَ بِاللَّهِ، فَرَحَلَتْ بَعِيرًا لَهَا، فَجَعَلَتْنِي عَلَى الرَّحْلِ وَرَكِبَتْ خَلْفِي حَتَّى بُلَغْنَا إِلَى أُمِّي، فَقَالَتْ : أَدَّيْتُ أَمَانَتِي وَذِمَّتِي، وَحَدَّثَتْهَا بِالَّذِي لَقِيتُ، فَلَمْ يَرُعْهَا ذَلِكَ، وَقَالَتْ : إِنِّي رَأَيْتُ حِينَ خَرَجَ مِنِّي شَيْئًا، يَعْنِي : نُورًا أَضَاءَتْ مِنْهُ قُصُورُ الشَّامِ "
Utba ibn Abd as-Sulamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — u Rasululloh ﷺning sahobalaridan edi: Bir kishi Rasululloh ﷺga: «Yo Rasululloh, ishingizning boshlanishi qanday boʻlgan edi?» dedi. U zot dedilar: «Enagam Banu Saʼd ibn Bakrdan edi. Men va uning oʻgʻli qoʻzichoqlarimiz bilan (dalaga) chiqdik, oʻzimiz bilan ozuqa olmagan edik. Men: ‹Ey ogʻam, borib onamiznikidan bizga ozuqa keltir›, dedim. Ogʻam ketdi, men qoʻzichoqlar oldida qoldim. Shunda ikkita oq qush keldi, ular goʻyo burgutdek edi. Ulardan biri sherigiga: ‹Bu oʻshami?› dedi. Boshqasi: ‹Ha›, dedi. Soʻng ikkovi menga shoshilib keldi, meni ushlab chalqancha yotqizdi va qornimni yordi. Soʻng yuragimni chiqarib, uni yordi va undan ikkita qora laxta chiqardi. Ulardan biri sherigiga: ‹Menga qor suvini keltir›, dedi va u bilan ichimni yuvdi. Soʻng: ‹Menga doʻl suvini keltir›, dedi va u bilan yuragimni yuvdi. Soʻng: ‹Menga sakinatni keltir›, dedi va uni yuragimga sepdi. Soʻng ulardan biri sherigiga: ‹Uni tikib qoʻy›, dedi. U tikdi va uni nubuvvat muhri bilan muhrladi. Soʻng ulardan biri sherigiga: ‹Uni tarozining bir pallasiga qoʻy, ummatidan ming kishini boshqa pallaga qoʻy›, dedi». Rasululloh ﷺ dedilar: «Qarasam, ming kishi ustimda turibdi; ulardan baʼzilari ustimga tushib ketishidan qoʻrqdim. Shunda u: ‹Agar uning ummati u bilan tortilsa ham, u ulardan ogʻir kelardi›, dedi. Soʻng ikkovi ketdi va meni tark etdi». Rasululloh ﷺ dedilar: «Men qattiq qoʻrqdim, soʻng onam oldiga borib, boshimdan kechirganimni unga aytdim. U menga bir narsa aralashib qolganidan qoʻrqib: ‹Seni Allohga topshiraman›, dedi. Soʻng tuyasini egarladi, meni egarga oʻtqazdi, oʻzi ortimga mindi va onamning oldiga yetib bordik. U: ‹Omonatimni va zimmamdagini ado etdim›, dedi va unga boshimdan kechganni soʻzlab berdi. Bu uni qoʻrqitmadi va u: ‹Men mendan bir narsa, yaʼni Shom qasrlarini yoritgan bir nur chiqqanini koʻrgan edim›, dedi».Утба ибн Абд ас-Суламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — у Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаларидан эди: Бир киши Расулуллоҳ ﷺга: «Ё Расулуллоҳ, ишингизнинг бошланиши қандай бўлган эди?» деди. У зот дедилар: «Энагам Бану Саъд ибн Бакрдан эди. Мен ва унинг ўғли қўзичоқларимиз билан (далага) чиқдик, ўзимиз билан озуқа олмаган эдик. Мен: ‹Эй оғам, бориб онамизникидан бизга озуқа келтир›, дедим. Оғам кетди, мен қўзичоқлар олдида қолдим. Шунда иккита оқ қуш келди, улар гўё бургутдек эди. Улардан бири шеригига: ‹Бу ўшами?› деди. Бошқаси: ‹Ҳа›, деди. Сўнг иккови менга шошилиб келди, мени ушлаб чалқанча ётқизди ва қорнимни ёрди. Сўнг юрагимни чиқариб, уни ёрди ва ундан иккита қора лахта чиқарди. Улардан бири шеригига: ‹Менга қор сувини келтир›, деди ва у билан ичимни ювди. Сўнг: ‹Менга дўл сувини келтир›, деди ва у билан юрагимни ювди. Сўнг: ‹Менга сакинатни келтир›, деди ва уни юрагимга сепди. Сўнг улардан бири шеригига: ‹Уни тикиб қўй›, деди. У тикди ва уни нубувват муҳри билан муҳрлади. Сўнг улардан бири шеригига: ‹Уни тарозининг бир палласига қўй, умматидан минг кишини бошқа паллага қўй›, деди». Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Қарасам, минг киши устимда турибди; улардан баъзилари устимга тушиб кетишидан қўрқдим. Шунда у: ‹Агар унинг уммати у билан тортилса ҳам, у улардан оғир келарди›, деди. Сўнг иккови кетди ва мени тарк этди». Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Мен қаттиқ қўрқдим, сўнг онам олдига бориб, бошимдан кечирганимни унга айтдим. У менга бир нарса аралашиб қолганидан қўрқиб: ‹Сени Аллоҳга топшираман›, деди. Сўнг туясини эгарлади, мени эгарга ўтқазди, ўзи ортимга минди ва онамнинг олдига етиб бордик. У: ‹Омонатимни ва зиммамдагини адо этдим›, деди ва унга бошимдан кечганни сўзлаб берди. Бу уни қўрқитмади ва у: ‹Мен мендан бир нарса, яъни Шом қасрларини ёритган бир нур чиққанини кўрган эдим›, деди».