أَخْبَرَنَا عِصْمَةُ بْنُ الْفَضْلِ ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عُقْبَةَ ، حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ ، عَنْ جَابِرِ بْنِ زَيْدٍ ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ لَقِيَهُ فِي الطَّوَافِ، فَقَالَ لَهُ : " يَا أَبَا الشَّعْثَاءِ إِنَّكَ مِنْ فُقَهَاءِ الْبَصْرَةِ فَلَا تُفْتِ إِلَّا بِقُرْآنٍ نَاطِقٍ، أَوْ سُنَّةٍ مَاضِيَةٍ، فَإِنَّكَ إِنْ فَعَلْتَ غَيْرَ ذَلِكَ، هَلَكْتَ وَأَهْلَكْتَ "
Jobir ibn Zayddan rivoyat qilinadiki, Ibn Umar unga tavof paytida yoʻliqib, shunday dedi: «Ey Abush-Shaʼso, sen Basra fuqaholaridansan. Bas, faqat soʻzlovchi Qurʼon yoki oʻtgan sunnat bilangina fatvo ber. Chunki bundan boshqasini qilsang, halok boʻlasan va (oʻzgalarni) halok qilasan».Жобир ибн Зайддан ривоят қилинадики, Ибн Умар унга тавоф пайтида йўлиқиб, шундай деди: «Эй Абуш-Шаъсо, сен Басра фуқаҳоларидансан. Бас, фақат сўзловчи Қуръон ёки ўтган суннат билангина фатво бер. Чунки бундан бошқасини қилсанг, ҳалок бўласан ва (ўзгаларни) ҳалок қиласан».