أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ ، عَنْ هِشَامٍ ، عَنْ مُحَمَّدٍ ، عَنْ حُذَيْفَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، قَالَ : " إِنَّمَا يُفْتِي النَّاسَ ثَلَاثَةٌ : رَجُلٌ إِمَامٌ أَوْ وَالٍ، وَرَجُلٌ يَعْلَمُ نَاسِخَ الْقُرْآنِ مِنْ الْمَنْسُوخِ "، قَالُوا : يَا حُذَيْفَةُ، وَمَنْ ذَاكَ؟، قَالَ : " عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ، أَوْ أَحْمَقُ مُتَكَلِّفٌ "
Huzayfa (roziyallohu anhu) aytdi: «Odamlarga faqat uch kishi fatvo beradi: imom yoki voliy boʻlgan kishi hamda Qurʼonning nosixini mansuxidan biladigan kishi». Ular: «Ey Huzayfa, u kim?» dedilar. U: «Umar ibn al-Xattob; yoki (uchinchisi) ahmoq takallufchidir», dedi.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу) айтди: «Одамларга фақат уч киши фатво беради: имом ёки волий бўлган киши ҳамда Қуръоннинг носихини мансухидан биладиган киши». Улар: «Эй Ҳузайфа, у ким?» дедилар. У: «Умар ибн ал-Хаттоб; ёки (учинчиси) аҳмоқ такаллуфчидир», деди.