Ali (roziyallohu anhu) aytdi: «Ilmni oʻrganinglar — u bilan tanilasizlar; unga amal qilinglar — uning ahlidan boʻlasizlar. Chunki bundan keyin shunday bir zamon keladiki, unda oʻntadan toʻqqiztasi maʼrufni tanimaydi va undan faqat har bir yomonlikdan gʻofil kishigina qutuladi. Ana oʻshalar hidoyat imomlari va ilm chiroqlaridir; ular yurib gap tashuvchilar ham, koʻp gapiruvchi chaqimchilar ham emas». Abu Muhammad aytdi: nuʼama — yomonlikdan gʻofil (kishi); mazoyiʼ — koʻp gapiruvchi; buzur — chaqimchilar (demakdir).Али (розияллоҳу анҳу) айтди: «Илмни ўрганинглар — у билан таниласизлар; унга амал қилинглар — унинг аҳлидан бўласизлар. Чунки бундан кейин шундай бир замон келадики, унда ўнтадан тўққизтаси маъруфни танимайди ва ундан фақат ҳар бир ёмонликдан ғофил кишигина қутулади. Ана ўшалар ҳидоят имомлари ва илм чироқларидир; улар юриб гап ташувчилар ҳам, кўп гапирувчи чақимчилар ҳам эмас». Абу Муҳаммад айтди: нуъама — ёмонликдан ғофил (киши); мазойиъ — кўп гапирувчи; бузур — чақимчилар (демакдир).