أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ ، وَسَعِيدُ بْنُ الرَّبِيعِ ، قَالَا : حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ ، وَحُصَيْنٍ ، سَمِعَا سَالِمَ بْنَ أَبِي الْجَعْدِ ، يَقُولُ : سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا، قَالَ : أَصَابَنَا عَطَشٌ فَجَهَشْنَا، فَانْتَهَيْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، " فَوَضَعَ يَدَهُ فِي تَوْرٍ، فَجَعَلَ يَفُورُ كَأَنَّهُ عُيُونٌ، مِنْ خَلَلِ أَصَابِعِهِ "، وَقَالَ : " اذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ "، فَشَرِبْنَا حَتَّى وَسِعَنَا وَكَفَانَا، وَفِي حَدِيثِ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ : فَقُلْنَا لِجَابِرٍ : كَمْ كُنْتُمْ؟، قَالَ : كُنَّا أَلْفًا وَخَمْسَ مِئَةٍ وَلَوْ كُنَّا مِئَةَ أَلْفٍ لَكَفَانَا
Solim ibn Abul Jaʼd aytadi: Men Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan eshitdim, u dedi: Bizni tashnalik tutdi va biz qattiq qiynaldik. Soʻng Rasululloh ﷺning oldilariga bordik. U zot qoʻllarini bir tovoqqa qoʻydilar va barmoqlari orasidan goʻyo buloqlardek suv qaynab chiqa boshladi. U zot: «Allohning ismini zikr qilinglar», dedilar. Biz ichdik, u bizga yetdi va bizga kifoya qildi. Amr ibn Murraning hadisida: Biz Jobirga: «Necha kishi edingizlar?» dedik. U: «Biz bir ming besh yuz kishi edik. Agar yuz ming boʻlganimizda ham, u bizga kifoya qilardi», dedi.Солим ибн Абул Жаъд айтади: Мен Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан эшитдим, у деди: Бизни ташналик тутди ва биз қаттиқ қийналдик. Сўнг Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига бордик. У зот қўлларини бир товоққа қўйдилар ва бармоқлари орасидан гўё булоқлардек сув қайнаб чиқа бошлади. У зот: «Аллоҳнинг исмини зикр қилинглар», дедилар. Биз ичдик, у бизга етди ва бизга кифоя қилди. Амр ибн Мурранинг ҳадисида: Биз Жобирга: «Неча киши эдингизлар?» дедик. У: «Биз бир минг беш юз киши эдик. Агар юз минг бўлганимизда ҳам, у бизга кифоя қиларди», деди.