أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِمْرَانَ ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَمَانٍ ، قَالَ : سَمِعْتُ سُفْيَانَ مُنْذُ أَرْبَعِينَ سَنَةً، قَالَ : " مَا كَانَ طَلَبُ الْحَدِيثِ أَفْضَلَ مِنْهُ الْيَوْمَ، قَالُوا لِسُفْيَانَ : إِنَّهُمْ يَطْلُبُونَهُ بِغَيْرِ نِيَّةٍ؟، قَالَ : طَلَبُهُمْ إِيَّاهُ نِيَّةٌ "
Yahyo ibn Yamon aytadi: Men qirq yil ilgari Sufyonning shunday deganini eshitdim: «Hadis talab qilish hech qachon bugungidek afzal boʻlmagan». Sufyonga: Axir ular uni niyatsiz talab qilmoqdalar-ku, — deyishdi. U: Ularning uni talab qilishlarining oʻzi niyatdir, — dedi.Яҳё ибн Ямон айтади: Мен қирқ йил илгари Суфённинг шундай деганини эшитдим: «Ҳадис талаб қилиш ҳеч қачон бугунгидек афзал бўлмаган». Суфёнга: Ахир улар уни ниятсиз талаб қилмоқдалар-ку, — дейишди. У: Уларнинг уни талаб қилишларининг ўзи ниятдир, — деди.