Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bizga xutba qilib, odamlarni sadaqaga qizgʻitdilar. Ular sustlik qildilar, hatto u zotning yuzlarida gʻazab koʻrindi. Soʻngra ansorlardan bir kishi bir tugun (mol) keltirdi, keyin odamlar ketma-ket (sadaqa qila) boshladilar, hatto u zotning yuzlarida xursandchilik koʻrindi. Shunda u zot: «Kim yaxshi bir sunnat boshlab bersa, unga oʻz ajri va u bilan amal qilganlarning ajriga oʻxshash ajr boʻladi, ularning ajrlaridan hech narsa kamaymaydi. Kim yomon bir sunnat boshlab bersa, unga oʻz gunohi va u bilan amal qilganlarning gunohiga oʻxshash gunoh boʻladi, ularning gunohlaridan hech narsa kamaymaydi», dedilar.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бизга хутба қилиб, одамларни садақага қизғитдилар. Улар сустлик қилдилар, ҳатто у зотнинг юзларида ғазаб кўринди. Сўнгра ансорлардан бир киши бир тугун (мол) келтирди, кейин одамлар кетма-кет (садақа қила) бошладилар, ҳатто у зотнинг юзларида хурсандчилик кўринди. Шунда у зот: «Ким яхши бир суннат бошлаб берса, унга ўз ажри ва у билан амал қилганларнинг ажрига ўхшаш ажр бўлади, уларнинг ажрларидан ҳеч нарса камаймайди. Ким ёмон бир суннат бошлаб берса, унга ўз гуноҳи ва у билан амал қилганларнинг гуноҳига ўхшаш гуноҳ бўлади, уларнинг гуноҳларидан ҳеч нарса камаймайди», дедилар.