Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: «Ilmni talab qildim va uni ansorlardagichalik koʻp (boʻlgan joyda) topmadim. Men (ulardan) bir kishining oldiga kelib, uni soʻrar edim, menga: u uxlayapti, deyilardi. Shunda ridomni yostiq qilib yotardim, toki u peshinga chiqquncha. U: ey Rasulullohning amakivachchasi, qachondan beri shu yerdasan? derdi. Men: ancha vaqtdan beri, derdim. U: yomon ish qilibsan, nega menga bildirmading? derdi. Men: hojatingni ado etib, oʻzing oldimga chiqishingni istadim, derdim».Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди: «Илмни талаб қилдим ва уни ансорлардагичалик кўп (бўлган жойда) топмадим. Мен (улардан) бир кишининг олдига келиб, уни сўрар эдим, менга: у ухлаяпти, дейиларди. Шунда ридомни ёстиқ қилиб ётардим, токи у пешинга чиққунча. У: эй Расулуллоҳнинг амакиваччаси, қачондан бери шу ердасан? дерди. Мен: анча вақтдан бери, дердим. У: ёмон иш қилибсан, нега менга билдирмадинг? дерди. Мен: ҳожатингни адо этиб, ўзинг олдимга чиқишингни истадим, дердим».