أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، حَدَّثَنَا رَوْحٌ ، حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ الْأَسْوَدُ ، قَالَ : قَالَ ابْنُ مُنَبِّهٍ : " كَانَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِيمَا مَضَى يَضَنُّونَ بِعِلْمِهِمْ عَنْ أَهْلِ الدُّنْيَا، فَيَرْغَبُ أَهْلُ الدُّنْيَا فِي عِلْمِهِمْ، فَيَبْذُلُونَ لَهُمْ دُنْيَاهُمْ، وَإِنَّ أَهْلَ الْعِلْمِ الْيَوْمَ بَذَلُوا عِلْمَهُمْ لِأَهْلِ الدُّنْيَا، فَزَهِدَ أَهْلُ الدُّنْيَا فِي عِلْمِهِمْ، فَضَنُّوا عَلَيْهِمْ بِدُنْيَاهُمْ "
Ibn Munabbih aytdi: «Oʻtgan (zamon)da ilm ahli oʻz ilmlarini dunyo ahlidan qizgʻanar edilar; shunda dunyo ahli ularning ilmiga ragʻbat qilib, ularga oʻz dunyolarini berar edilar. Bugun esa ilm ahli oʻz ilmlarini dunyo ahliga berdilar; natijada dunyo ahli ularning ilmiga ragʻbatsiz boʻlib, ularga oʻz dunyolarini qizgʻandilar».Ибн Мунаббиҳ айтди: «Ўтган (замон)да илм аҳли ўз илмларини дунё аҳлидан қизғанар эдилар; шунда дунё аҳли уларнинг илмига рағбат қилиб, уларга ўз дунёларини берар эдилар. Бугун эса илм аҳли ўз илмларини дунё аҳлига бердилар; натижада дунё аҳли уларнинг илмига рағбатсиз бўлиб, уларга ўз дунёларини қизғандилар».