عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه و سلم قَالَ: "لَوْ يُعْطَى النَّاسُ بِدَعْوَاهُمْ لَادَّعَى رِجَالٌ أَمْوَالَ قَوْمٍ وَدِمَاءَهُمْ، لَكِنَّ الْبَيِّنَةَ عَلَى الْمُدَّعِي، وَالْيَمِينَ عَلَى مَنْ أَنْكَرَ" . حَدِيثٌ حَسَنٌ، رَوَاهُ الْبَيْهَقِيّ [في"السنن" 10/252]، وَغَيْرُهُ هَكَذَا، وَبَعْضُهُ فِي "الصَّحِيحَيْنِ".
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ: «Agar odamlarga (shunchaki) daʼvolariga koʻra berilganda edi, (baʼzi) kishilar (boshqa) qavmning mol-mulki va qonlarini daʼvo qilib olardilar. Lekin dalil (keltirish) daʼvogar zimmasida, qasam (ichish) esa inkor qilgan kishi zimmasidadir», dedilar. Bu hasan hadis boʻlib, uni Bayhaqiy va boshqalar shu (lafz) bilan rivoyat qilishgan; uning bir qismi esa ‹Sahihayn›dadir.