عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: " قَالَ اللَّهُ تَعَالَى: ثَلَاثَةٌ أَنَا خَصْمُهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ: رَجُلٌ أَعْطَى بِي ثُمَّ غَدَرَ (1)، وَرَجُلٌ بَاعَ حُرًّا فَأَكَلَ ثَمَنَهُ، وَرَجُلٌ اسْتَأْجَرَ أَجِيرًا فَاسْتَوْفَى مِنْهُ وَلَمْ يُعْطِهِ أَجْرَهُ" رواه البخاري (وكذلك ابن ماجه وأحمد)
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Nabiy ﷺ dedilar: Alloh taolo aytdi: «Uch (toifa) kishi borki, Qiyomat kunida Men ularga daʼvogar boʻlaman: bir kishi Mening (nomim) bilan (ahd) berib, soʻng xiyonat qildi; bir kishi ozod insonni sotib, uning pulini yedi; va bir kishi yollanma ishchini yollab, undan (ishini) toʻliq oldi-yu, lekin haqqini bermadi». Buni Buxoriy rivoyat qilgan (shuningdek Ibn Moja va Ahmad).