((ءامَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ ءامَنَ بِاللهِ وَمَلآئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ وَقَالُواْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ {285} لاَ يُكَلِّفُ اللهُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَآ أَنتَ مَوْلاَنَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ {286}))
“Paygʻambar oʻziga Parvardi-goridan nozil qilingan narsaga iymon keltirdi va moʻminlar (ham iymon keltirdilar). Ollohga, fa-rishtalariga, kitoblariga va pay-gʻambarlariga iymon keltirgan har bir kishi (aytdi): «Uning paygʻam-barlaridan biron kishini ajratib qoʻymaymiz». Va «Eshitdik va itoat etdik. Parvardigoro, gunohlarimiz-ni magʻfirat qilishingni soʻraymiz. Va faqat Oʻzingga qaytajakmiz», dedilar. Olloh hech bir jonni toqatidan tashqari narsaga taklif qilmaydi. (Har kimning) qilgan (yaxshi) amali oʻzi uchundir va (yomon) amali ham oʻzining boʻynigadir. Parvardigoro, agar unutgan yoki xato qilgan boʻlsak, bizni azobingga giriftor aylama! Parvardigoro, bizlarning zimmamizga bizdan ilgari oʻtganlarning buyinlariga qoʻygan yukingni yuklama! Parvar-digoro, bizlarni toqatimiz etmay-digan narsaga zoʻrlama! Bizlarni afv et, (gunohlarimizni) magʻfirat qil, (holimizga) rahm ayla! Oʻzing Xojamizsan! Bas, bu kofir qavm ustiga Oʻzing bizni gʻolib qil!”