"اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ،
﴿سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ *
وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنقَلِبُونَ﴾
اللَّهُمَّ إِنّا نَسْأَلُكَ فِي سَفَرِنَا هَذَا البِرَّ وَالتَّقْوَى،
وَمِنَ الْعَمَلِ مَا تَرْضَى،
اللَّهُمَّ هَوِّنْ عَلَيْنَا سَفَرَنَا هَذَا
وَاطْوِ عَنَّا بُعْدَهُ،
اللَّهُمَّ أَنْتَ الصَّاحِبُ فِي السَّفَرِ،
وَالْخَليفَةُ فِي الْأَهْلِ،
اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ،
وَكَآبَةِ الْمَنْظَرِ،
وَسُوءِ الْمُنْقَلَبِ فِي الْمَالِ وَالْأَهْلِ"،
وإذا رَجَعَ قَالَهُنَّ وَزَادَ فِيهِنَّ:
"آيِبُونَ، تائِبُونَ، عَابِدُونَ،
لِرَبِّنَا حَامِدُونَ".
Uch marta “Ollohu akbar” degandan soʻng ushbu oyatni oʻqiydi:
«Bizlarga bu (kema yoki ot-ulov)ni boʻysundirib qoʻygan zot (ya'ni Olloh barcha aybu-nuqsondan) pokdir. Biz-lar oʻzimiz bunga qodir emas edik. Shak-shubhasiz bizlar (barchamiz) «Parvardigorimizga qaytguvchidir-miz».
Keyin esa hadisi sharifda kelgan ushbu duoni oʻqiydi:
«Parvardigoro! Biz Sendan bu safa-rimizda yaxshilik va taqvoni, amallar-dan esa Oʻzing rozi boʻladiganini nasib etishingni soʻraymiz. Parvar-digoro! Bizlarga bu safarimizni en-gil, uzoqligini yaqin qil. Parvardi-goro! Sen safarimizda yoʻldosh, ahli-mizda esa xalifasan. Parvardigoro! Meni safar mashaqqatlaridan, safarda qaygʻuli koʻngilsiz hodisalar sodir boʻlishidan va molu ahlimga ziyon zaxmat etishidan Oʻzing asragin».