إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَاخْتِلاَفِ اللَّيْلِ
وَالنَّهَارِ لآيَاتٍ لأُوْلِي الألْبَابِ {190} الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللهَ
قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىَ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ
السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذا بَاطِلاً سُبْحَانَكَ
فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ {191} رَبَّنَا إِنَّكَ مَن تُدْخِلِ النَّارَ
فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ {192} رَّبَّنَا
إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلإِيمَانِ أَنْ ءامِنُواْ
بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا
سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الأبْرَارِ {193} رَبَّنَا وَءاتِنَا مَا
وَعَدتَّنَا عَلَى رُسُلِكَ وَلاَ تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّكَ لاَ
تُخْلِفُ الْمِيعَادَ {194} فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لاَ أُضِيعُ
عَمَلَ عَامِلٍ مِّنكُم مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَى بَعْضُكُم مِّن بَعْضٍ
فَالَّذِينَ هَاجَرُواْ وَأُخْرِجُواْ مِن دِيَارِهِمْ وَأُوذُواْ فِي
سَبِيلِي وَقَاتَلُواْ وَقُتِلُواْ لأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ
وَلأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ ثَوَابًا مِّن
عِندِ اللهِ وَاللهُ عِندَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ {195} لاَ يَغُرَّنَّكَ
تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُواْ فِي الْبِلاَدِ {196} مَتَاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ
مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمِهَادُ {197} لَكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْاْ
رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ
فِيهَا نُزُلاً مِّنْ عِندِ اللهِ وَمَا عِندَ اللهِ خَيْرٌ لِّلأَبْرَارِ
{198} وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَن يُؤْمِنُ بِاللهِ وَمَا أُنزِلَ
إِلَيْكُمْ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ للهِ لاَ يَشْتَرُونَ
بِآيَاتِ اللهِ ثَمَنًا قَلِيلاً أُوْلَئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ
رَبِّهِمْ إِنَّ اللهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ {199} يَا أَيُّهَا الَّذِينَ
ءامَنُواْ اصْبِرُواْ وَصَابِرُواْ وَرَابِطُواْ وَاتَّقُواْ اللهَ
لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ {200}
Bu oyatlar Oli Imron surasining oxirgi oyatlaridan boʻlib, ularning ma'nolari:
«190. Osmonlar va Yerning yaralishi-da, hamda kecha va kunduzning almashinib turishida, aql egalari uchun (bir yaratuvchi va boshqarib turguvchi zot mavjud ekanligiga) oyat-alomatlar borligi shubhasiz-dir. 191. Ular turganda ham, oʻtir-ganda ham, yotganda ham Ollohni eslaydilar hamda, osmonlar va Yerning yaralishi haqida tafakkur qilib (deydilar): «Parvardigoro, bu (borliq)ni behuda yaratganing yoʻq! Sen (behuda biron ish qilish aybidan) poksan! Oʻzing bizni jahannam azobidan asragil! 192. Parvardigoro, albatta Sen kimni jahannamga kiritsang, muhaqqaq uni rasvo qilursan. Va bunday zolimlar uchun hech qanday yordamchi yoʻqdir. 193. Parvardigoro, albatta biz: «Parvardigoringizga iymon keltiringiz!» — deb iymonga chor-lagan jarchi (Muhammad alayhis-salomning nidolarini) eshitdigu iy-mon keltirdik. Parvardigoro, bizning gunohlarimizni magʻfirat qil, qilgan yomonliklarimizni (sahifayi a'molimizdan) oʻchirgil va bizlarni yaxshilar bilan birga oʻldir! 194. Parvardigoro, bizlarga paygʻambarlaring orqali va'da qil-gan narsalaringni (jannat, magʻ-firat, visolingdan bahramand etish kabi ne'matlaringni) ato qil va bizlarni Qiyomat kunida rasvo qilmagil! Albatta, Sen va'dangga xilof qilmagaysan. 195. Bas, Parvardigorlari ularning duola-rini ijobat qilib (dedi): «Albatta Men sizlardan biron amal qilguvchi erkak yo ayolning amalini zoe qil-magayman. Zero birovingiz birovin-gizdandirsiz. (Ya'ni erkak ayoldan, ayol erkakdan dunyoga kelgan). Bas, vatanlaridan hijrat qilgan, diyorlaridan quvilgan, mening yoʻ-limda aziyatlar chekkan va (mening yoʻlimda) jang qilib, qatl etilgan zotlarning qilgan gunohlarini oʻchirgayman va ularni Olloh huzu-ridan savob — mukofot qilib taglaridan daryolar oqib turadigan bogʻlarga kiriturman. Va eng goʻzal savob — mukofot Ollohning huzuri-dadir». 196. Sizni kofirlarning shaharlarda kezishlari aldab qoʻy-masin! 197. (Bu elib-yugurish, gʻoli-bona kezishlar) ozgina matodir. Soʻngra joylari jahannam boʻlgay! Naqadar yomon joy u! 198. Ammo Parvardigorlaridan qoʻrqqan zot-lar uchun Olloh huzuridan ziyofat boʻlmish — taglaridan daryolar oqib turguvchi bogʻlar bordirki, ular bu bogʻlarda abadiy qolajaklar. Yaxshilar uchun Olloh huzuridagi narsa (ya'ni savob-ajr kofirlar-ning muvaqqat kayf-safolaridan) afzalroqdir. 199. Albatta ahli kitob ichida Ollohga hamda sizlarga nozil qilingan va oʻzlariga nozil qilingan narsalarga iymon kelti-ruvchi, Ollohga itoat qilib bosh eguvchi, Ollohning oyatlarini ozgi-na qiymatga sotib yubormaydigan zotlar ham bor ekanligi aniq-ravshandir. Ana oʻshalar uchun Parvardigorlari huzurida ajru savob bordir. Albatta Olloh tezda hisob-kitob qilguvchi zotdir. 200. Ey moʻminlar, sabr qilingiz va sabru toqat qilishda (kofirlardan) ustun boʻlingiz hamda doimo (kurash — jihod uchun belingiz bogʻliq holda) hozir boʻlib turingiz! Va Ollohdan qoʻrqingizkim, (shunda) shoyad najot topgaysizlar»!
