حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ صَخْرٍ الْبَيَاضِيِّ، قَالَ كُنْتُ امْرَأً أَسْتَكْثِرُ مِنَ النِّسَاءِ لاَ أُرَى رَجُلاً كَانَ يُصِيبُ مِنْ ذَلِكَ مَا أُصِيبُ فَلَمَّا دَخَلَ رَمَضَانُ ظَاهَرْتُ مِنِ امْرَأَتِي حَتَّى يَنْسَلِخَ رَمَضَانُ فَبَيْنَمَا هِيَ تُحَدِّثُنِي ذَاتَ لَيْلَةٍ انْكَشَفَ لِي مِنْهَا شَىْءٌ فَوَثَبْتُ عَلَيْهَا فَوَاقَعْتُهَا فَلَمَّا أَصْبَحْتُ غَدَوْتُ عَلَى قَوْمِي فَأَخْبَرْتُهُمْ خَبَرِي وَقُلْتُ لَهُمْ سَلُوا لِي رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ . فَقَالُوا مَا كُنَّا لِنَفْعَلَ إِذًا يُنْزِلَ اللَّهُ فِينَا كِتَابًا أَوْ يَكُونَ فِينَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَوْلٌ فَيَبْقَى عَلَيْنَا عَارُهُ وَلَكِنْ سَوْفَ نُسَلِّمُكَ لِجَرِيرَتِكَ اذْهَبْ أَنْتَ فَاذْكُرْ شَأْنَكَ لِرَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ . قَالَ فَخَرَجْتُ حَتَّى جِئْتُهُ فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " أَنْتَ بِذَاكَ " . فَقُلْتُ أَنَا بِذَاكَ وَهَا أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ صَابِرٌ لِحُكْمِ اللَّهِ عَلَىَّ . قَالَ " فَأَعْتِقْ رَقَبَةً " . قَالَ قُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَصْبَحْتُ أَمْلِكُ إِلاَّ رَقَبَتِي هَذِهِ . قَالَ " فَصُمْ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ " . قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَهَلْ دَخَلَ عَلَىَّ مَا دَخَلَ مِنَ الْبَلاَءِ إِلاَّ بِالصَّوْمِ قَالَ " فَتَصَدَّقْ وَأَطْعِمْ سِتِّينَ مِسْكِينًا " . قَالَ قُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَقَدْ بِتْنَا لَيْلَتَنَا هَذِهِ مَا لَنَا عَشَاءٌ . قَالَ " فَاذْهَبْ إِلَى صَاحِبِ صَدَقَةِ بَنِي زُرَيْقٍ فَقُلْ لَهُ فَلْيَدْفَعْهَا إِلَيْكَ وَأَطْعِمْ سِتِّينَ مِسْكِينًا وَانْتَفِعْ بِبَقِيَّتِهَا " .
Salama ibn Saxr al-Bayoziy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men ayollarga oʻta ragʻbatli kishi edim, bu borada men erishgan narsaga erishadigan boshqa erkakni koʻrmasdim. Ramazon kirganda, ramazon tugaguncha ayolimdan zihor qildim. Bir kecha u men bilan gaplashib turgan payt, undan biror joyi menga ochilib qoldi, men sakrab ustiga chiqib, u bilan yaqinlik qildim. Tong otganda qavmimning oldiga borib, ularga voqeamni aytib berdim va ularga: «Men uchun Rasululloh ﷺdan soʻrab bergin», dedim. Ular: «Biz buni qilmaymiz, chunki Alloh biz haqimizda oyat nozil qilib qoʻyar yoki Rasululloh ﷺ biz haqimizda bir gap aytar-da, uning ori bizga qolib ketar. Lekin biz seni oʻz jinoyatingga topshiramiz. Sen oʻzing borib, ahvolingni Rasululloh ﷺga aytgin», dedilar. Shunda men chiqib, u zotning oldiga bordim va voqeani aytib berdim. Rasululloh ﷺ: «Buni sen qildingmi?» dedilar. Men: «Ha, buni men qildim va mana men, yo Rasululloh, Allohning menga qiladigan hukmiga sabr qiluvchiman», dedim. U zot: «Bir qul ozod qil», dedilar. Men: «Sizni haq bilan yuborgan Zot ila qasamki, bu boʻynimdan boshqa hech narsaga ega emasman», dedim. U zot: «Ikki oy ketma-ket roʻza tut», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, menga tushgan bu balo faqat roʻza sababli tushmadimi?» dedim. U zot: «Unda sadaqa qilib, oltmish miskinni taomlantir», dedilar. Men: «Sizni haq bilan yuborgan Zot ila qasamki, bu kechani ovqatsiz oʻtkazdik», dedim. U zot: «Banu Zurayq sadaqasi egasining oldiga borib, unga: ‹Uni menga bersin›, degin, soʻng oltmish miskinni taomlantirib, qolganidan oʻzing foydalan», dedilar.Салама ибн Сахр ал-Баёзий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен аёлларга ўта рағбатли киши эдим, бу борада мен эришган нарсага эришадиган бошқа эркакни кўрмасдим. Рамазон кирганда, рамазон тугагунча аёлимдан зиҳор қилдим. Бир кеча у мен билан гаплашиб турган пайт, ундан бирор жойи менга очилиб қолди, мен сакраб устига чиқиб, у билан яқинлик қилдим. Тонг отганда қавмимнинг олдига бориб, уларга воқеамни айтиб бердим ва уларга: «Мен учун Расулуллоҳ ﷺдан сўраб бергин», дедим. Улар: «Биз буни қилмаймиз, чунки Аллоҳ биз ҳақимизда оят нозил қилиб қўяр ёки Расулуллоҳ ﷺ биз ҳақимизда бир гап айтар-да, унинг ори бизга қолиб кетар. Лекин биз сени ўз жиноятингга топширамиз. Сен ўзинг бориб, аҳволингни Расулуллоҳ ﷺга айтгин», дедилар. Шунда мен чиқиб, у зотнинг олдига бордим ва воқеани айтиб бердим. Расулуллоҳ ﷺ: «Буни сен қилдингми?» дедилар. Мен: «Ҳа, буни мен қилдим ва мана мен, ё Расулуллоҳ, Аллоҳнинг менга қиладиган ҳукмига сабр қилувчиман», дедим. У зот: «Бир қул озод қил», дедилар. Мен: «Сизни ҳақ билан юборган Зот ила қасамки, бу бўйнимдан бошқа ҳеч нарсага эга эмасман», дедим. У зот: «Икки ой кетма-кет рўза тут», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, менга тушган бу бало фақат рўза сабабли тушмадими?» дедим. У зот: «Унда садақа қилиб, олтмиш мискинни таомлантир», дедилар. Мен: «Сизни ҳақ билан юборган Зот ила қасамки, бу кечани овқатсиз ўтказдик», дедим. У зот: «Бану Зурайқ садақаси эгасининг олдига бориб, унга: ‹Уни менга берсин›, дегин, сўнг олтмиш мискинни таомлантириб, қолганидан ўзинг фойдалан», дедилар.