حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ، وَعُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ خَالِهِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ حَمْزَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَتْ تَحْتِي امْرَأَةٌ وَكُنْتُ أُحِبُّهَا وَكَانَ أَبِي يُبْغِضُهَا فَذَكَرَ ذَلِكَ عُمَرُ لِلنَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَأَمَرَنِي أَنْ أُطَلِّقَهَا فَطَلَّقْتُهَا .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Mening nikohimda bir ayol bor edi, men uni yaxshi koʻrardim, otam esa uni yomon koʻrardi. Umar buni Paygʻambar ﷺga aytdi. Shunda u zot menga uni taloq qilishimni buyurdilar, men ham uni taloq qildim», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Менинг никоҳимда бир аёл бор эди, мен уни яхши кўрардим, отам эса уни ёмон кўрарди. Умар буни Пайғамбар ﷺга айтди. Шунда у зот менга уни талоқ қилишимни буюрдилар, мен ҳам уни талоқ қилдим», деди.