Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn al-Xattob dedi: «Men odamlar ustidan uzoq zamon oʻtib, kimdir: ‹Men Allohning Kitobida toshboʻronni topmayapman› deyishidan va Allohning farzlaridan bir farzni tark etib adashishlaridan qoʻrqaman. Ogoh boʻlingizki, agar erkak turmush koʻrgan boʻlsa va guvohlik qoim boʻlsa yoki homiladorlik boʻlsa yoxud iqror boʻlsa, toshboʻron haqdir. Men uni oʻqiganman: ‹Qari erkak va qari ayol zino qilsalar, ularni albatta toshboʻron qilinglar›. Rasululloh ﷺ toshboʻron qildilar, biz ham u zotdan keyin toshboʻron qildik».Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар ибн ал-Хаттоб деди: «Мен одамлар устидан узоқ замон ўтиб, кимдир: ‹Мен Аллоҳнинг Китобида тошбўронни топмаяпман› дейишидан ва Аллоҳнинг фарзларидан бир фарзни тарк этиб адашишларидан қўрқаман. Огоҳ бўлингизки, агар эркак турмуш кўрган бўлса ва гувоҳлик қоим бўлса ёки ҳомиладорлик бўлса ёхуд иқрор бўлса, тошбўрон ҳақдир. Мен уни ўқиганман: ‹Қари эркак ва қари аёл зино қилсалар, уларни албатта тошбўрон қилинглар›. Расулуллоҳ ﷺ тошбўрон қилдилар, биз ҳам у зотдан кейин тошбўрон қилдик».