حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ لَمَّا صَدَرَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ مِنْ مِنًى أَنَاخَ بِالأَبْطَحِ ثُمَّ كَوَّمَ كَوْمَةً بَطْحَاءَ ثُمَّ طَرَحَ عَلَيْهَا رِدَاءَهُ وَاسْتَلْقَى ثُمَّ مَدَّ يَدَيْهِ إِلَى السَّمَاءِ فَقَالَ اللَّهُمَّ كَبِرَتْ سِنِّي وَضَعُفَتْ قُوَّتِي وَانْتَشَرَتْ رَعِيَّتِي . فَاقْبِضْنِي إِلَيْكَ غَيْرَ مُضَيِّعٍ وَلاَ مُفَرِّطٍ . ثُمَّ قَدِمَ الْمَدِينَةَ فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ سُنَّتْ لَكُمُ السُّنَنُ وَفُرِضَتْ لَكُمُ الْفَرَائِضُ وَتُرِكْتُمْ عَلَى الْوَاضِحَةِ إِلاَّ أَنْ تَضِلُّوا بِالنَّاسِ يَمِينًا وَشِمَالاً وَضَرَبَ بِإِحْدَى يَدَيْهِ عَلَى الأُخْرَى ثُمَّ قَالَ إِيَّاكُمْ أَنْ تَهْلِكُوا عَنْ آيَةِ الرَّجْمِ أَنْ يَقُولَ قَائِلٌ لاَ نَجِدُ حَدَّيْنِ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَقَدْ رَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَجَمْنَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْلاَ أَنْ يَقُولَ النَّاسُ زَادَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي كِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى . لَكَتَبْتُهَا الشَّيْخُ وَالشَّيْخَةُ فَارْجُمُوهُمَا الْبَتَّةَ . فَإِنَّا قَدْ قَرَأْنَاهَا . قَالَ مَالِكٌ قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ فَمَا انْسَلَخَ ذُو الْحِجَّةِ حَتَّى قُتِلَ عُمَرُ رَحِمَهُ اللَّهُ . قَالَ يَحْيَى سَمِعْتُ مَالِكًا يَقُولُ قَوْلُهُ الشَّيْخُ وَالشَّيْخَةُ يَعْنِي الثَّيِّبَ وَالثَّيِّبَةَ فَارْجُمُوهُمَا الْبَتَّةَ . حَدَّثَنِي مَالِكٌ أَنَّهُ سَأَلَ ابْنَ شِهَابٍ عَنِ الَّذِي يَعْمَلُ عَمَلَ قَوْمِ لُوطٍ فَقَالَ ابْنُ شِهَابٍ عَلَيْهِ الرَّجْمُ أَحْصَنَ أَوْ لَمْ يُحْصِنْ .
Said ibn al-Musayyab (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) Minodan qaytganida, Abtahda tuyasini choʻktirdi, soʻng mayda toshlardan bir uyum qilib, ustiga ridosini tashladi va chalqancha yotdi. Soʻng ikki qoʻlini osmonga koʻtarib: «Ey Alloh, yoshim ulgʻaydi, quvvatim zaiflashdi, raiyyatim (fuqarolarim) tarqaldi. Bas, meni zoe qilmagan va befarqlik qilmagan holimda Oʻzingga ol», dedi. Soʻng Madinaga kelib, odamlarga xutba qildi va: «Ey odamlar, sizlarga sunnatlar joriy qilindi, farzlar farz etildi va sizlar ochiq-ravshan yoʻl ustida qoldirildingiz — faqat odamlarni oʻngu soʻlga (adashtirib) burmasangiz», dedi va bir qoʻlini ikkinchisiga urdi. Soʻng: «Rajm oyati sababli halok boʻlishdan ehtiyot boʻlinglar — birov: ‹Biz Allohning Kitobida ikki hadni topmaymiz›, deb qolmasin. Zero, Rasululloh ﷺ rajm qildilar, biz ham rajm qildik. Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, agar odamlar ‹Umar ibn al-Xattob Allohning Kitobiga (narsa) qoʻshdi› deb qolishlaridan qoʻrqmaganimda, uni: ‹Yoshi ulugʻ er va yoshi ulugʻ ayol (zino qilsa), ularni albatta rajm qilinglar› deb yozgan boʻlardim. Chunki biz uni oʻqiganmiz», dedi. Molik aytdi: Yahyo ibn Said aytdi: Said ibn al-Musayyab aytdi: «Zul-hijja oyi tugamasdanoq Umar (rahimahulloh) qatl qilindi». Yahyo aytdi: Men Molikning shunday deganini eshitdim: «Uning ‹ash-shayx va ash-shayxa› degani ‹er koʻrgan (turmush qurgan) er va ayol — ularni albatta rajm qilinglar› demakdir». Molik menga xabar berishicha, u Ibn Shihobdan Lut qavmining amalini qiluvchi (kishi) haqida soʻragan edi. Ibn Shihob: «Unga rajm bor — muhsan boʻladimi yo boʻlmaydimi (baribir)», dedi.Саид ибн ал-Мусайяб (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) Минодан қайтганида, Абтаҳда туясини чўктирди, сўнг майда тошлардан бир уюм қилиб, устига ридосини ташлади ва чалқанча ётди. Сўнг икки қўлини осмонга кўтариб: «Эй Аллоҳ, ёшим улғайди, қувватим заифлашди, раийятим (фуқароларим) тарқалди. Бас, мени зое қилмаган ва бефарқлик қилмаган ҳолимда Ўзингга ол», деди. Сўнг Мадинага келиб, одамларга хутба қилди ва: «Эй одамлар, сизларга суннатлар жорий қилинди, фарзлар фарз этилди ва сизлар очиқ-равшан йўл устида қолдирилдингиз — фақат одамларни ўнгу сўлга (адаштириб) бурмасангиз», деди ва бир қўлини иккинчисига урди. Сўнг: «Ражм ояти сабабли ҳалок бўлишдан эҳтиёт бўлинглар — биров: ‹Биз Аллоҳнинг Китобида икки ҳадни топмаймиз›, деб қолмасин. Зеро, Расулуллоҳ ﷺ ражм қилдилар, биз ҳам ражм қилдик. Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, агар одамлар ‹Умар ибн ал-Хаттоб Аллоҳнинг Китобига (нарса) қўшди› деб қолишларидан қўрқмаганимда, уни: ‹Ёши улуғ эр ва ёши улуғ аёл (зино қилса), уларни албатта ражм қилинглар› деб ёзган бўлардим. Чунки биз уни ўқиганмиз», деди. Молик айтди: Яҳё ибн Саид айтди: Саид ибн ал-Мусайяб айтди: «Зул-ҳижжа ойи тугамасданоқ Умар (раҳимаҳуллоҳ) қатл қилинди». Яҳё айтди: Мен Моликнинг шундай деганини эшитдим: «Унинг ‹аш-шайх ва аш-шайха› дегани ‹эр кўрган (турмуш қурган) эр ва аёл — уларни албатта ражм қилинглар› демакдир». Молик менга хабар беришича, у Ибн Шиҳобдан Лут қавмининг амалини қилувчи (киши) ҳақида сўраган эди. Ибн Шиҳоб: «Унга ражм бор — муҳсан бўладими ё бўлмайдими (барибир)», деди.