حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، أَنْبَأَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ، أَشْرَفَ عَلَيْهِمْ فَسَمِعَهُمْ وَهُمْ، يَذْكُرُونَ الْقَتْلَ فَقَالَ إِنَّهُمْ لَيَتَوَاعَدُونِي بِالْقَتْلِ فَلِمَ يَقْتُلُونِي وَقَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ لا يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلاَّ فِي إِحْدَى ثَلاَثٍ رَجُلٌ زَنَى وَهُوَ مُحْصَنٌ فَرُجِمَ أَوْ رَجُلٌ قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ رَجُلٌ ارْتَدَّ بَعْدَ إِسْلاَمِهِ ‏"‏ ‏.‏ فَوَاللَّهِ مَا زَنَيْتُ فِي جَاهِلِيَّةٍ وَلاَ فِي إِسْلاَمٍ وَلاَ قَتَلْتُ نَفْسًا مُسْلِمَةً وَلاَ ارْتَدَدْتُ مُنْذُ أَسْلَمْتُ ‏.‏

Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U kishilarga qarab, ularning qatl haqida gaplashayotganini eshitib qoldi va: «Ular meni oʻldirish bilan qoʻrqityaptilar. Nega meni oʻldirar ekanlar? Holbuki men Rasululloh ﷺning: ‹Uch narsaning biri boʻlmasa, musulmon kishining qoni halol boʻlmaydi: uylangan holida zino qilib, sangboron qilinadigan kishi; yoxud jonga jon boʻlmagan holda birovni oʻldirgan kishi; yoxud islomga kirganidan soʻng dinidan qaytgan kishi›, deganlarini eshitganman. Alloh nomiga qasamki, na johiliyatda, na islomda zino qilganman, na biron musulmon jonni oʻldirganman, na islomga kirganimdan buyon dinimdan qaytganman», dedi.Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У кишиларга қараб, уларнинг қатл ҳақида гаплашаётганини эшитиб қолди ва: «Улар мени ўлдириш билан қўрқитяптилар. Нега мени ўлдирар эканлар? Ҳолбуки мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Уч нарсанинг бири бўлмаса, мусулмон кишининг қони ҳалол бўлмайди: уйланган ҳолида зино қилиб, сангборон қилинадиган киши; ёхуд жонга жон бўлмаган ҳолда бировни ўлдирган киши; ёхуд исломга кирганидан сўнг динидан қайтган киши›, деганларини эшитганман. Аллоҳ номига қасамки, на жоҳилиятда, на исломда зино қилганман, на бирон мусулмон жонни ўлдирганман, на исломга кирганимдан буён динимдан қайтганман», деди.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ خَلاَّدٍ الْبَاهِلِيُّ قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلاَّ أَحَدُ ثَلاَثَةِ نَفَرٍ النَّفْسُ بِالنَّفْسِ وَالثَّيِّبُ الزَّانِي وَالتَّارِكُ لِدِينِهِ الْمُفَارِقُ لِلْجَمَاعَةِ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohdan boshqa iloh yoʻqligiga va men Allohning Rasuli ekanimga guvohlik beradigan musulmon kishining qoni faqat uch narsaning biri bilan halol boʻladi: jonga jon; uylangan holida zino qilgan kishi; hamda oʻz dinini tark etib, jamoatdan ajralib chiqqan kishi», dedilar.Ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқлигига ва мен Аллоҳнинг Расули эканимга гувоҳлик берадиган мусулмон кишининг қони фақат уч нарсанинг бири билан ҳалол бўлади: жонга жон; уйланган ҳолида зино қилган киши; ҳамда ўз динини тарк этиб, жамоатдан ажралиб чиққан киши», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏(‏مَنْ بَدَّلَ دِينَهُ فَاقْتُلُوهُ ‏)‏‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim oʻz dinini oʻzgartirsa, uni oʻldiringlar», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ўз динини ўзгартирса, уни ўлдиринглар», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بَهْزِ بْنِ حَكِيمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْ مُشْرِكٍ أَشْرَكَ بَعْدَ مَا أَسْلَمَ عَمَلاً حَتَّى يُفَارِقَ الْمُشْرِكِينَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ ‏"‏ ‏.‏

Muʼoviya ibn Hayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh musulmon boʻlganidan keyin shirk keltirgan mushrikning hech bir amalini, u mushriklardan ajralib, musulmonlar tomoniga qaytmaguncha, qabul qilmaydi», dedilar.Муъовия ибн Ҳайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ мусулмон бўлганидан кейин ширк келтирган мушрикнинг ҳеч бир амалини, у мушриклардан ажралиб, мусулмонлар томонига қайтмагунча, қабул қилмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سِنَانٍ، عَنْ أَبِي الزَّاهِرِيَّةِ، عَنْ أَبِي شَجَرَةَ، كَثِيرِ بْنِ مُرَّةَ عَنِ ابِنْ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِقَامَةُ حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ خَيْرٌ مِنْ مَطَرِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً فِي بِلاَدِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohning hadlaridan bir hadni ado etish, azza va jalla Allohning yurtida qirq kecha yomgʻir yogʻishidan koʻra yaxshiroqdir», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳнинг ҳадларидан бир ҳадни адо этиш, азза ва жалла Аллоҳнинг юртида қирқ кеча ёмғир ёғишидан кўра яхшироқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، أَنْبَأَنَا عِيسَى بْنُ يَزِيدَ، أَظُنُّهُ عَنْ جَرِيرِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ حَدٌّ يُعْمَلُ بِهِ فِي الأَرْضِ خَيْرٌ لأَهْلِ الأَرْضِ مِنْ أَنْ يُمْطَرُوا أَرْبَعِينَ صَبَاحًا ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Yer yuzida ado etiladigan bir had, u yer ahli uchun qirq kun yomgʻir yogʻishidan koʻra yaxshiroqdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ер юзида адо этиладиган бир ҳад, у ер аҳли учун қирқ кун ёмғир ёғишидан кўра яхшироқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ أَبَانَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ جَحَدَ آيَةً مِنَ الْقُرْآنِ فَقَدْ حَلَّ ضَرْبُ عُنُقِهِ وَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ فَلاَ سَبِيلَ لأَحَدٍ عَلَيْهِ إِلاَّ أَنْ يُصِيبَ حَدًّا فَيُقَامَ عَلَيْهِ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim Qurʼondan bir oyatni inkor etsa, uning boʻynini uzish halol boʻldi. Kim ‹Yolgʻiz Allohdan boshqa iloh yoʻq, Uning sherigi yoʻq, Muhammad Uning bandasi va Rasulidir› desa, uning ustidan hech kimga yoʻl yoʻqdir. Faqat u bir hadga sabab boʻladigan ish qilsa, unga had ado etiladi», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Қуръондан бир оятни инкор этса, унинг бўйнини узиш ҳалол бўлди. Ким ‹Ёлғиз Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ, Унинг шериги йўқ, Муҳаммад Унинг бандаси ва Расулидир› деса, унинг устидан ҳеч кимга йўл йўқдир. Фақат у бир ҳадга сабаб бўладиган иш қилса, унга ҳад адо этилади», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَالِمٍ الْمَفْلُوجُ، حَدَّثَنَا عُبَيْدَةُ بْنُ الأَسْوَدِ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ الْوَلِيدِ، عَنْ أَبِي صَادِقٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ نَاجِدٍ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَقِيمُوا حُدُودَ اللَّهِ فِي الْقَرِيبِ وَالْبَعِيدِ وَلاَ تَأْخُذْكُمْ فِي اللَّهِ لَوْمَةُ لاَئِمٍ ‏"‏ ‏.‏

Ubada ibn Somit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohning hadlarini yaqin va yiroq kishilarga ado etinglar, Alloh yoʻlida hech bir malomatchining malomati sizlarni toʻsmasin», dedilar.Убада ибн Сомит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳнинг ҳадларини яқин ва йироқ кишиларга адо этинглар, Аллоҳ йўлида ҳеч бир маломатчининг маломати сизларни тўсмасин», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَطِيَّةَ الْقُرَظِيَّ، يَقُولُ عُرِضْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ قُرَيْظَةَ فَكَانَ مَنْ أَنْبَتَ قُتِلَ وَمَنْ لَمْ يُنْبِتْ خُلِّيَ سَبِيلُهُ فَكُنْتُ فِيمَنْ لَمْ يُنْبِتْ فَخُلِّيَ سَبِيلِي ‏.‏

Atiyya al-Quraziy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Qurayza kuni bizni Rasululloh ﷺ huzuriga koʻrsatishga olib borishdi. Tuklari chiqqan kishi oʻldirildi, tuklari chiqmagan kishi qoʻyib yuborildi. Men tuklari chiqmaganlardan edim, shu bois qoʻyib yuborildim», dedi.Атийя ал-Қуразий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Қурайза куни бизни Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига кўрсатишга олиб боришди. Туклари чиққан киши ўлдирилди, туклари чиқмаган киши қўйиб юборилди. Мен туклари чиқмаганлардан эдим, шу боис қўйиб юборилдим», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَطِيَّةَ الْقُرَظِيَّ، يَقُولُ فَهَا أَنَا ذَا، بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ ‏.‏

Atiyya al-Quraziy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Mana men sizlarning oranglizda turibman», dedi.Атийя ал-Қуразий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мана мен сизларнинг оранглизда турибман», деди.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، وَأَبُو مُعَاوِيَةَ وَأَبُو أُسَامَةَ قَالُوا حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ عُرِضْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ أُحُدٍ وَأَنَا ابْنُ أَرْبَعَ عَشْرَةَ سَنَةً فَلَمْ يُجِزْنِي وَعُرِضْتُ عَلَيْهِ يَوْمَ الْخَنْدَقِ وَأَنَا ابْنُ خَمْسَ عَشْرَةَ سَنَةً فَأَجَازَنِي ‏.‏ قَالَ نَافِعٌ فَحَدَّثْتُ بِهِ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ فِي خِلاَفَتِهِ فَقَالَ هَذَا فَصْلُ مَا بَيْنَ الصَّغِيرِ وَالْكَبِيرِ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Uhud kuni men oʻn toʻrt yoshda ekanimda meni Rasululloh ﷺ huzuriga koʻrsatishga olib borishdi, u zot menga ruxsat bermadilar. Xandaq kuni esa oʻn besh yoshda ekanimda meni u zotning huzuriga koʻrsatishga olib borishdi, u zot menga ruxsat berdilar», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Уҳуд куни мен ўн тўрт ёшда эканимда мени Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига кўрсатишга олиб боришди, у зот менга рухсат бермадилар. Хандақ куни эса ўн беш ёшда эканимда мени у зотнинг ҳузурига кўрсатишга олиб боришди, у зот менга рухсат бердилар», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ سَتَرَ مُسْلِمًا سَتَرَهُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim bir musulmonning aybini yopsa, Alloh uni dunyoda ham, oxiratda ham yopadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир мусулмоннинг айбини ёпса, Аллоҳ уни дунёда ҳам, охиратда ҳам ёпади», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَرَّاحِ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْفَضْلِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ ادْفَعُوا الْحُدُودَ مَا وَجَدْتُمْ لَهُ مَدْفَعًا ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Uni daf qilishga imkon topgan choqda hadlarni daf qilinglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Уни даф қилишга имкон топган чоқда ҳадларни даф қилинглар», дедилар.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ كَاسِبٍ، أَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ الْجُمَحِيُّ، حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ أَبَانَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَنْ سَتَرَ عَوْرَةَ أَخِيهِ الْمُسْلِمِ سَتَرَ اللَّهُ عَوْرَتَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمَنْ كَشَفَ عَوْرَةَ أَخِيهِ الْمُسْلِمِ كَشَفَ اللَّهُ عَوْرَتَهُ حَتَّى يَفْضَحَهُ بِهَا فِي بَيْتِهِ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim musulmon birodarining avratini yopsa, Alloh qiyomat kuni uning avratini yopadi. Kim musulmon birodarining avratini ochsa, Alloh uning avratini ochib, uni oʻz uyida shu bilan sharmanda qilguncha fosh etadi», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким мусулмон биродарининг авратини ёпса, Аллоҳ қиёмат куни унинг авратини ёпади. Ким мусулмон биродарининг авратини очса, Аллоҳ унинг авратини очиб, уни ўз уйида шу билан шарманда қилгунча фош этади», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ الْمِصْرِيُّ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ قُرَيْشًا، أَهَمَّهُمْ شَأْنُ الْمَرْأَةِ الْمَخْزُومِيَّةِ الَّتِي سَرَقَتْ فَقَالُوا مَنْ يُكَلِّمُ فِيهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالُوا وَمَنْ يَجْتَرِئُ عَلَيْهِ إِلاَّ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ حِبُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَلَّمَهُ أُسَامَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَتَشْفَعُ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَامَ فَاخْتَطَبَ فَقَالَ ‏"‏ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا هَلَكَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الْحَدَّ وَايْمُ اللَّهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعْتُ يَدَهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ سَمِعْتُ اللَّيْثَ بْنَ سَعْدٍ يَقُولُ قَدْ أَعَاذَهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ تَسْرِقَ قَدْ أَعَاذَهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ تَسْرِقَ وَكُلُّ مُسْلِمٍ يَنْبَغِي لَهُ أَنْ يَقُولَ هَذَا ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Quraysh maxzumiylik oʻgʻirlik qilgan bir ayolning ishidan tashvishga tushdi va: «Uning haqida Rasululloh ﷺ bilan kim gaplashadi?» dedilar. «Rasululloh ﷺ ning sevimlisi Usoma ibn Zayddan boshqa kim buni qilishga jurʼat eta oladi?» dedilar. Bas, Usoma u zot bilan gaplashdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Allohning hadlaridan bir hadda shafoat qilyapsanmi?!» dedilar. Soʻng oʻrinlaridan turib xutba oʻqidilar va: «Ey odamlar! Sizlardan avvalgilar shu sababdan halok boʻldilar: ular orasida bir obroʻli kishi oʻgʻirlik qilsa, uni qoʻyib yuborardilar, oralaridagi ojiz kishi oʻgʻirlik qilsa, unga hadni ijro etardilar. Alloh nomiga qasam, agar Muhammadning qizi Fotima oʻgʻirlik qilganida ham, albatta uning qoʻlini kesardim», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Қурайш махзумийлик ўғирлик қилган бир аёлнинг ишидан ташвишга тушди ва: «Унинг ҳақида Расулуллоҳ ﷺ билан ким гаплашади?» дедилар. «Расулуллоҳ ﷺ нинг севимлиси Усома ибн Зайддан бошқа ким буни қилишга журъат эта олади?» дедилар. Бас, Усома у зот билан гаплашди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳнинг ҳадларидан бир ҳадда шафоат қиляпсанми?!» дедилар. Сўнг ўринларидан туриб хутба ўқидилар ва: «Эй одамлар! Сизлардан аввалгилар шу сабабдан ҳалок бўлдилар: улар орасида бир обрўли киши ўғирлик қилса, уни қўйиб юборардилар, ораларидаги ожиз киши ўғирлик қилса, унга ҳадни ижро этардилар. Аллоҳ номига қасам, агар Муҳаммаднинг қизи Фотима ўғирлик қилганида ҳам, албатта унинг қўлини кесардим», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ طَلْحَةَ بْنِ رُكَانَةَ، عَنْ أُمِّهِ، عَائِشَةَ بِنْتِ مَسْعُودِ بْنِ الأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهَا، قَالَ لَمَّا سَرَقَتِ الْمَرْأَةُ تِلْكَ الْقَطِيفَةَ مِنْ بَيْتِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَعْظَمْنَا ذَلِكَ وَكَانَتِ امْرَأَةً مِنْ قُرَيْشٍ فَجِئْنَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نُكَلِّمُهُ وَقُلْنَا نَحْنُ نَفْدِيهَا بِأَرْبَعِينَ أُوقِيَّةً ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ تُطَهَّرَ خَيْرٌ لَهَا ‏"‏ ‏.‏ فَلَمَّا سَمِعْنَا لِينَ قَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَتَيْنَا أُسَامَةَ فَقُلْنَا كَلِّمْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَلِكَ قَامَ خَطِيبًا فَقَالَ ‏"‏ مَا إِكْثَارُكُمْ عَلَىَّ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَقَعَ عَلَى أَمَةٍ مِنْ إِمَاءِ اللَّهِ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ كَانَتْ فَاطِمَةُ ابْنَةُ رَسُولِ اللَّهِ نَزَلَتْ بِالَّذِي نَزَلَتْ بِهِ لَقَطَعَ مُحَمَّدٌ يَدَهَا ‏"‏ ‏.‏

Masʼud ibn al-Aswad (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U ayol Rasululloh ﷺ ning uyidan bir qatifa (yopinchiq) oʻgʻirlaganida, biz buni juda katta ish deb bildik. U Quraysh ayollaridan edi. Shunda Nabiy ﷺ ning oldilariga u zot bilan gaplashish uchun kelib: «Biz uni qirq uqiyya evaziga tovon toʻlab ozod qilamiz», dedik. Rasululloh ﷺ: «Uning poklanishi oʻzi uchun yaxshiroqdir», dedilar. Rasululloh ﷺ ning yumshoq soʻzlarini eshitib, Usomaning oldiga borib: «Rasululloh ﷺ bilan gaplashib qoʻy», dedik. Rasululloh ﷺ buni koʻrganlarida, xutba oʻqigani turib: «Nega mendan Allohning hadlaridan biri, Allohning bir choʻrisiga tushgan haddi haqida shuncha koʻp talab qilyapsizlar? Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, agar Rasulullohning qizi Fotima ham bu ishni qilganida edi, Muhammad uning qoʻlini kesardi», dedilar.Масъуд ибн ал-Асwад (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У аёл Расулуллоҳ ﷺ нинг уйидан бир қатифа (ёпинчиқ) ўғирлаганида, биз буни жуда катта иш деб билдик. У Қурайш аёлларидан эди. Шунда Набий ﷺ нинг олдиларига у зот билан гаплашиш учун келиб: «Биз уни қирқ уқийя эвазига товон тўлаб озод қиламиз», дедик. Расулуллоҳ ﷺ: «Унинг покланиши ўзи учун яхшироқдир», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ нинг юмшоқ сўзларини эшитиб, Усоманинг олдига бориб: «Расулуллоҳ ﷺ билан гаплашиб қўй», дедик. Расулуллоҳ ﷺ буни кўрганларида, хутба ўқигани туриб: «Нега мендан Аллоҳнинг ҳадларидан бири, Аллоҳнинг бир чўрисига тушган ҳадди ҳақида шунча кўп талаб қиляпсизлар? Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, агар Расулуллоҳнинг қизи Фотима ҳам бу ишни қилганида эди, Муҳаммад унинг қўлини кесарди», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَهِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ، وَشِبْلٍ، قَالُوا كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ أَنْشُدُكَ اللَّهَ إِلاَّ قَضَيْتَ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ ‏.‏ فَقَالَ خَصْمُهُ وَكَانَ أَفْقَهَ مِنْهُ اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَائْذَنْ لِي حَتَّى أَقُولَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ قُلْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا وَإِنَّهُ زَنَى بِامْرَأَتِهِ فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَخَادِمٍ فَسَأَلْتُ رَجُلاً مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ فَأُخْبِرْتُ أَنَّ عَلَى ابْنِي جَلْدَ مِائَةٍ وَتَغْرِيبَ عَامٍ وَأَنَّ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا الرَّجْمَ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ الْمِائَةُ الشَّاةُ وَالْخَادِمُ رَدٌّ عَلَيْكَ وَعَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ وَاغْدُ يَا أُنَيْسُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا فَإِنِ اعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ هِشَامٌ فَغَدَا عَلَيْهَا فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَا ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ ning huzurlarida edik. Bir kishi kelib: «Alloh haqqi, oramizda Allohning Kitobi ila hukm qiling», dedi. Uning raqibi, — u undan koʻra bilimliroq edi, — «Oramizda Allohning Kitobi ila hukm qiling va menga soʻzlashga izn bering», dedi. U zot: «Ayt», dedilar. U: «Mening oʻgʻlim bu kishining oldida ishchi edi, u kishining xotini bilan zino qildi. Men undan yuzta qoʻy va bir choʻri evaziga oʻgʻlimni qutqarib oldim. Soʻng ilm ahlidan bir kishidan soʻrasam, menga oʻgʻlimga yuz darra va bir yil surgun, bu kishining xotiniga esa toshboʻron hukmi ekani aytildi», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, oramizda Allohning Kitobi ila hukm qilaman: yuzta qoʻy va choʻri senga qaytariladi, oʻgʻlingga esa yuz darra va bir yil surgun. Ey Unays, bu kishining xotiniga borgin, agar iqror boʻlsa, uni toshboʻron qilgin», dedilar. Bas, u ayolning oldiga bordi, u iqror boʻldi va uni toshboʻron qildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларида эдик. Бир киши келиб: «Аллоҳ ҳаққи, орамизда Аллоҳнинг Китоби ила ҳукм қилинг», деди. Унинг рақиби, — у ундан кўра билимлироқ эди, — «Орамизда Аллоҳнинг Китоби ила ҳукм қилинг ва менга сўзлашга изн беринг», деди. У зот: «Айт», дедилар. У: «Менинг ўғлим бу кишининг олдида ишчи эди, у кишининг хотини билан зино қилди. Мен ундан юзта қўй ва бир чўри эвазига ўғлимни қутқариб олдим. Сўнг илм аҳлидан бир кишидан сўрасам, менга ўғлимга юз дарра ва бир йил сургун, бу кишининг хотинига эса тошбўрон ҳукми экани айтилди», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, орамизда Аллоҳнинг Китоби ила ҳукм қиламан: юзта қўй ва чўри сенга қайтарилади, ўғлингга эса юз дарра ва бир йил сургун. Эй Унайс, бу кишининг хотинига боргин, агар иқрор бўлса, уни тошбўрон қилгин», дедилар. Бас, у аёлнинг олдига борди, у иқрор бўлди ва уни тошбўрон қилди.

حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ أَبُو بِشْرٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ يُونُسَ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ خُذُوا عَنِّي خُذُوا عَنِّي قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلاً الْبِكْرُ بِالْبِكْرِ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ سَنَةٍ وَالثَّيِّبُ بِالثَّيِّبِ جَلْدُ مِائَةٍ وَالرَّجْمُ ‏"‏ ‏.‏

Uboda ibn as-Somit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mendan olinglar, mendan olinglar! Alloh ular uchun bir yoʻl qildi: bokira bokira bilan (zino qilsa) yuz darra va bir yil surgun; turmush koʻrgan turmush koʻrgan bilan (zino qilsa) yuz darra va toshboʻron», dedilar.Убода ибн ас-Сомит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мендан олинглар, мендан олинглар! Аллоҳ улар учун бир йўл қилди: бокира бокира билан (зино қилса) юз дарра ва бир йил сургун; турмуш кўрган турмуш кўрган билан (зино қилса) юз дарра ва тошбўрон», дедилар.

حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، أَنْبَأَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ، قَالَ أُتِيَ النُّعْمَانُ بْنُ بَشِيرٍ بِرَجُلٍ غَشَى جَارِيَةَ امْرَأَتِهِ فَقَالَ لاَ أَقْضِي فِيهَا إِلاَّ بِقَضَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ قَالَ إِنْ كَانَتْ أَحَلَّتْهَا لَهُ جَلَدْتُهُ مِائَةً وَإِنْ لَمْ تَكُنْ أَذِنَتْ لَهُ رَجَمْتُهُ ‏.‏

Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Uning huzuriga xotinining choʻrisiga qoʻshilgan bir kishi keltirildi. U: «Men bu haqda Rasululloh ﷺ ning hukmlaridan boshqasi bilan hukm qilmayman. Agar (xotini) uni bunga halol qilgan boʻlsa, unga yuz darra uraman, agar izn bermagan boʻlsa, uni toshboʻron qilaman», dedi.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Унинг ҳузурига хотинининг чўрисига қўшилган бир киши келтирилди. У: «Мен бу ҳақда Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳукмларидан бошқаси билан ҳукм қилмайман. Агар (хотини) уни бунга ҳалол қилган бўлса, унга юз дарра ураман, агар изн бермаган бўлса, уни тошбўрон қиламан», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلاَمِ بْنُ حَرْبٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبِّقِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رُفِعَ إِلَيْهِ رَجُلٌ وَطِئَ جَارِيَةَ امْرَأَتِهِ فَلَمْ يَحُدَّهُ ‏.‏

Salama ibn al-Muhabbiq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ning huzurlariga xotinining choʻrisiga qoʻshilgan bir kishining ishi keltirildi. U zot unga had belgilamadilar.Салама ибн ал-Муҳаббиқ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига хотинининг чўрисига қўшилган бир кишининг иши келтирилди. У зот унга ҳад белгиламадилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ لَقَدْ خَشِيتُ أَنْ يَطُولَ، بِالنَّاسِ زَمَانٌ حَتَّى يَقُولَ قَائِلٌ مَا أَجِدُ الرَّجْمَ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَيَضِلُّوا بِتَرْكِ فَرِيضَةٍ مِنْ فَرَائِضِ اللَّهِ أَلاَ وَإِنَّ الرَّجْمَ حَقٌّ إِذَا أُحْصِنَ الرَّجُلُ وَقَامَتِ الْبَيِّنَةُ أَوْ كَانَ حَمْلٌ أَوِ اعْتِرَافٌ وَقَدْ قَرَأْتُهَا الشَّيْخُ وَالشَّيْخَةُ إِذَا زَنَيَا فَارْجُمُوهُمَا الْبَتَّةَ ‏.‏ رَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَجَمْنَا بَعْدَهُ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn al-Xattob dedi: «Men odamlar ustidan uzoq zamon oʻtib, kimdir: ‹Men Allohning Kitobida toshboʻronni topmayapman› deyishidan va Allohning farzlaridan bir farzni tark etib adashishlaridan qoʻrqaman. Ogoh boʻlingizki, agar erkak turmush koʻrgan boʻlsa va guvohlik qoim boʻlsa yoki homiladorlik boʻlsa yoxud iqror boʻlsa, toshboʻron haqdir. Men uni oʻqiganman: ‹Qari erkak va qari ayol zino qilsalar, ularni albatta toshboʻron qilinglar›. Rasululloh ﷺ toshboʻron qildilar, biz ham u zotdan keyin toshboʻron qildik».Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар ибн ал-Хаттоб деди: «Мен одамлар устидан узоқ замон ўтиб, кимдир: ‹Мен Аллоҳнинг Китобида тошбўронни топмаяпман› дейишидан ва Аллоҳнинг фарзларидан бир фарзни тарк этиб адашишларидан қўрқаман. Огоҳ бўлингизки, агар эркак турмуш кўрган бўлса ва гувоҳлик қоим бўлса ёки ҳомиладорлик бўлса ёхуд иқрор бўлса, тошбўрон ҳақдир. Мен уни ўқиганман: ‹Қари эркак ва қари аёл зино қилсалар, уларни албатта тошбўрон қилинглар›. Расулуллоҳ ﷺ тошбўрон қилдилар, биз ҳам у зотдан кейин тошбўрон қилдик».

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ جَاءَ مَاعِزُ بْنُ مَالِكٍ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ فَقَالَ إِنِّي قَدْ زَنَيْتُ ‏.‏ فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ قَالَ إِنِّي قَدْ زَنَيْتُ فَأَعْرَضَ عَنْهُ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ إِنِّي زَنَيْتُ ‏.‏ فَأَعْرَضَ عَنْهُ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ قَدْ زَنَيْتُ ‏.‏ فَأَعْرَضَ عَنْهُ حَتَّى أَقَرَّ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ فَأَمَرَ بِهِ أَنْ يُرْجَمَ ‏.‏ فَلَمَّا أَصَابَتْهُ الْحِجَارَةُ أَدْبَرَ يَشْتَدُّ فَلَقِيَهُ رَجُلٌ بِيَدِهِ لَحْىُ جَمَلٍ فَضَرَبَهُ فَصَرَعَهُ فَذُكِرَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِرَارُهُ حِينَ مَسَّتْهُ الْحِجَارَةُ قَالَ ‏"‏ فَهَلاَّ تَرَكْتُمُوهُ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Moiz ibn Molik Nabiy ﷺ ning oldilariga kelib: «Men zino qildim», dedi. U zot undan yuz oʻgirdilar. Soʻng u: «Men zino qildim», dedi. U zot yana undan yuz oʻgirdilar. Soʻng u: «Men zino qildim», dedi. U zot yana undan yuz oʻgirdilar. Soʻng u: «Zino qildim», dedi. U zot yana undan yuz oʻgirdilar. Toki u toʻrt marta iqror boʻlgach, u zot uni toshboʻron qilishga buyurdilar. Toshlar unga tega boshlagach, u qochib yugurib qoldi. Uni qoʻlida tuya jagʻ suyagi boʻlgan bir kishi uchratib, uni urdi va yiqitdi. Nabiy ﷺ ga uning toshlar tegishi bilan qochgani aytilganda, u zot: «Uni qoʻyib yuborsangizlar boʻlmasmidi?» dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Моиз ибн Молик Набий ﷺ нинг олдиларига келиб: «Мен зино қилдим», деди. У зот ундан юз ўгирдилар. Сўнг у: «Мен зино қилдим», деди. У зот яна ундан юз ўгирдилар. Сўнг у: «Мен зино қилдим», деди. У зот яна ундан юз ўгирдилар. Сўнг у: «Зино қилдим», деди. У зот яна ундан юз ўгирдилар. Токи у тўрт марта иқрор бўлгач, у зот уни тошбўрон қилишга буюрдилар. Тошлар унга тега бошлагач, у қочиб югуриб қолди. Уни қўлида туя жағ суяги бўлган бир киши учратиб, уни урди ва йиқитди. Набий ﷺ га унинг тошлар тегиши билан қочгани айтилганда, у зот: «Уни қўйиб юборсангизлар бўлмасмиди?» дедилар.

حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عُثْمَانَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَمْرٍو، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي الْمُهَاجِرِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحُصَيْنِ، أَنَّ امْرَأَةً، أَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَاعْتَرَفَتْ بِالزِّنَا فَأَمَرَ بِهَا فَشُكَّتْ عَلَيْهَا ثِيَابُهَا ثُمَّ رَجَمَهَا ثُمَّ صَلَّى عَلَيْهَا ‏.‏

Imron ibn al-Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol Nabiy ﷺ ning oldilariga kelib, zino qilganini iqror boʻldi. U zot uni (toshboʻron qilishga) buyurdilar, kiyimlari unga (avrati ochilib qolmasligi uchun) mahkam bogʻlandi, soʻng u zot uni toshboʻron qildilar, keyin unga janoza namozini oʻqidilar.Имрон ибн ал-Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир аёл Набий ﷺ нинг олдиларига келиб, зино қилганини иқрор бўлди. У зот уни (тошбўрон қилишга) буюрдилар, кийимлари унга (аврати очилиб қолмаслиги учун) маҳкам боғланди, сўнг у зот уни тошбўрон қилдилар, кейин унга жаноза намозини ўқидилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَجَمَ يَهُودِيَّيْنِ أَنَا فِيمَنْ رَجَمَهُمَا فَلَقَدْ رَأَيْتُهُ وَإِنَّهُ يَسْتُرُهَا مِنَ الْحِجَارَةِ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ikki yahudiyni toshboʻron qildilar, men ham ularni toshboʻron qilganlar orasida edim. Men uning (erkakning) ayolni toshlardan toʻsayotganini koʻrdim.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ икки яҳудийни тошбўрон қилдилар, мен ҳам уларни тошбўрон қилганлар орасида эдим. Мен унинг (эркакнинг) аёлни тошлардан тўсаётганини кўрдим.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَجَمَ يَهُودِيًّا وَيَهُودِيَّةً ‏.‏

Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir yahudiy erkak va bir yahudiy ayolni toshboʻron qildilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир яҳудий эркак ва бир яҳудий аёлни тошбўрон қилдилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ مَرَّ النَّبِيُّ بِيَهُودِيٍّ مُحَمَّمٍ مَجْلُودٍ فَدَعَاهُمْ فَقَالَ ‏"‏ هَكَذَا تَجِدُونَ فِي كِتَابِكُمْ حَدَّ الزَّانِي ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا نَعَمْ ‏.‏ فَدَعَا رَجُلاً مِنْ عُلَمَائِهِمْ فَقَالَ ‏"‏ أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ التَّوْرَاةَ عَلَى مُوسَى أَهَكَذَا تَجِدُونَ حَدَّ الزَّانِي قَالَ لاَ وَلَوْلاَ أَنَّكَ نَشَدْتَنِي لَمْ أُخْبِرْكَ نَجِدُ حَدَّ الزَّانِي فِي كِتَابِنَا الرَّجْمَ وَلَكِنَّهُ كَثُرَ فِي أَشْرَافِنَا فَكُنَّا إِذَا أَخَذْنَا الشَّرِيفَ تَرَكْنَاهُ وَكُنَّا إِذَا أَخَذْنَا الضَّعِيفَ أَقَمْنَا عَلَيْهِ الْحَدَّ ‏.‏ فَقُلْنَا تَعَالَوْا فَلْنَجْتَمِعْ عَلَى شَىْءٍ نُقِيمُهُ عَلَى الشَّرِيفِ وَالْوَضِيعِ فَاجْتَمَعْنَا عَلَى التَّحْمِيمِ وَالْجَلْدِ مَكَانَ الرَّجْمِ ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم اللَّهُمَّ إِنِّي أَوَّلُ مَنْ أَحْيَا أَمْرَكَ إِذْ أَمَاتُوهُ ‏"‏ ‏.‏ وَأَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ ‏.‏

al-Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ yuzi qoraytirilgan, darralangan bir yahudiyning yonidan oʻtdilar. U zot ularni chaqirib: «Kitobingizda zino qilganning haddini shundaymi deb topasizlar?» dedilar. Ular: «Ha», dedilar. Soʻng u zot ularning olimlaridan bir kishini chaqirib: «Musoga Tavrotni nozil qilgan Alloh haqqi, sendan soʻrayman: zino qilganning haddini shundaymi deb topasizlar?» dedilar. U: «Yoʻq. Agar sen meni qasam ichirmaganingda, senga aytmagan boʻlardim. Biz Kitobimizda zino qilganning haddini toshboʻron deb topamiz. Lekin bu bizning obroʻlilarimiz orasida koʻpaygach, obroʻli kishini tutsak, uni qoʻyib yuborar, ojiz kishini tutsak, unga hadni ijro etardik. Soʻng: ‹Kelinglar, obroʻli va oddiy kishiga baravar ijro etadigan bir narsaga kelishaylik› dedik va toshboʻron oʻrniga yuzni qoraytirish va darralashga kelishdik», dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Allohim, ular Sening amringni oʻldirganlarida, uni birinchi boʻlib tiriltirgan menman», dedilar. U zot uni buyurdilar, bas u toshboʻron qilindi.ал-Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ юзи қорайтирилган, дарраланган бир яҳудийнинг ёнидан ўтдилар. У зот уларни чақириб: «Китобингизда зино қилганнинг ҳаддини шундайми деб топасизлар?» дедилар. Улар: «Ҳа», дедилар. Сўнг у зот уларнинг олимларидан бир кишини чақириб: «Мусога Тавротни нозил қилган Аллоҳ ҳаққи, сендан сўрайман: зино қилганнинг ҳаддини шундайми деб топасизлар?» дедилар. У: «Йўқ. Агар сен мени қасам ичирмаганингда, сенга айтмаган бўлардим. Биз Китобимизда зино қилганнинг ҳаддини тошбўрон деб топамиз. Лекин бу бизнинг обрўлиларимиз орасида кўпайгач, обрўли кишини тутсак, уни қўйиб юборар, ожиз кишини тутсак, унга ҳадни ижро этардик. Сўнг: ‹Келинглар, обрўли ва оддий кишига баравар ижро этадиган бир нарсага келишайлик› дедик ва тошбўрон ўрнига юзни қорайтириш ва дарралашга келишдик», деди. Шунда Набий ﷺ: «Аллоҳим, улар Сенинг амрингни ўлдирганларида, уни биринчи бўлиб тирилтирган менман», дедилар. У зот уни буюрдилар, бас у тошбўрон қилинди.

حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ الْوَلِيدِ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لَوْ كُنْتُ رَاجِمًا أَحَدًا بِغَيْرِ بَيِّنَةٍ لَرَجَمْتُ فُلاَنَةَ فَقَدْ ظَهَرَ فِيهَا الرِّيبَةُ فِي مَنْطِقِهَا وَهَيْئَتِهَا وَمَنْ يَدْخُلُ عَلَيْهَا ‏"‏ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Agar men kimnidir guvohsiz toshboʻron qiladigan boʻlganimda, falonchi ayolni toshboʻron qilardim, chunki uning gap-soʻzida, koʻrinishida va uning oldiga kirib-chiqadigan kishilarida shubha ochiq-oydin namoyon boʻlgan edi», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар мен кимнидир гувоҳсиз тошбўрон қиладиган бўлганимда, фалончи аёлни тошбўрон қилардим, чунки унинг гап-сўзида, кўринишида ва унинг олдига кириб-чиқадиган кишиларида шубҳа очиқ-ойдин намоён бўлган эди», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ خَلاَّدٍ الْبَاهِلِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، قَالَ ذَكَرَ ابْنُ عَبَّاسٍ الْمُتَلاَعِنَيْنِ ‏.‏ فَقَالَ لَهُ ابْنُ شَدَّادٍ هِيَ الَّتِي قَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لَوْ كُنْتُ رَاجِمًا أَحَدًا بِغَيْرِ بَيِّنَةٍ لَرَجَمْتُهَا ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ تِلْكَ امْرَأَةٌ أَعْلَنَتْ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U liʼon qilishgan er-xotinni zikr qildi. Ibn Shaddod unga: «Rasululloh ﷺ: ‹Agar men kimnidir guvohsiz toshboʻron qiladigan boʻlganimda, uni toshboʻron qilardim› deb aytgan ayol shumi?» dedi. Ibn Abbos: «Yoʻq, u fahsh ishni oshkora qilgan ayol edi», dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У лиъон қилишган эр-хотинни зикр қилди. Ибн Шаддод унга: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Агар мен кимнидир гувоҳсиз тошбўрон қиладиган бўлганимда, уни тошбўрон қилардим› деб айтган аёл шуми?» деди. Ибн Аббос: «Йўқ, у фаҳш ишни ошкора қилган аёл эди», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ خَلاَّدٍ قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَنْ وَجَدْتُمُوهُ يَعْمَلُ عَمَلَ قَوْمِ لُوطٍ فَاقْتُلُوا الْفَاعِلَ وَالْمَفْعُولَ بِهِ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimni Lut qavmining amalini qilayotganini topsangiz, qiluvchini ham, unga qilinayotganni ham oʻldiringlar», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимни Лут қавмининг амалини қилаётганини топсангиз, қилувчини ҳам, унга қилинаётганни ҳам ўлдиринглар», дедилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعٍ، أَخْبَرَنِي عَاصِمُ بْنُ عُمَرَ، عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الَّذِي يَعْمَلُ عَمَلَ قَوْمِ لُوطٍ قَالَ ‏"‏ ارْجُمُوا الأَعْلَى وَالأَسْفَلَ ارْجُمُوهُمَا جَمِيعًا ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Lut qavmining amalini qiluvchi kishi haqida: «Yuqoridagisini ham, pastdagisini ham tosh bilan urib oʻldiringlar, ikkalasini ham tosh bilan urib oʻldiringlar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Лут қавмининг амалини қилувчи киши ҳақида: «Юқоридагисини ҳам, пастдагисини ҳам тош билан уриб ўлдиринглар, иккаласини ҳам тош билан уриб ўлдиринглар», дедилар.

حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ مَرْوَانَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَى أُمَّتِي عَمَلُ قَوْمِ لُوطٍ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ummatim uchun eng qoʻrqadigan narsam Lut qavmining amalidir», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Умматим учун энг қўрқадиган нарсам Лут қавмининг амалидир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ وَقَعَ عَلَى ذَاتِ مَحْرَمٍ فَاقْتُلُوهُ وَمَنْ وَقَعَ عَلَى بَهِيمَةٍ فَاقْتُلُوهُ وَاقْتُلُوا الْبَهِيمَةَ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim mahrami boʻlgan ayol bilan yaqinlik qilsa, uni oʻldiringlar. Kim hayvon bilan yaqinlik qilsa, uni ham oʻldiringlar, hayvonni ham oʻldiringlar», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким маҳрами бўлган аёл билан яқинлик қилса, уни ўлдиринглар. Ким ҳайвон билан яқинлик қилса, уни ҳам ўлдиринглар, ҳайвонни ҳам ўлдиринглар», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ، وَشِبْلٍ، قَالُوا كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ رَجُلٌ عَنِ الأَمَةِ تَزْنِي قَبْلَ أَنْ تُحْصَنَ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ اجْلِدْهَا فَإِنْ زَنَتْ فَاجْلِدْهَا فَإِنْ زَنَتْ فَاجْلِدْهَا ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ فِي الثَّالِثَةِ أَوْ فِي الرَّابِعَةِ ‏"‏ فَبِعْهَا وَلَوْ بِحَبْلٍ مِنْ شَعَرٍ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: Biz Nabiy ﷺ huzurlarida edik. Bir kishi u zotdan turmushga chiqmagan choʻri zino qilsa, nima qilinishi haqida soʻradi. Shunda u zot: «Uni darralanglar. Agar yana zino qilsa, uni darralanglar. Agar yana zino qilsa, uni darralanglar», dedilar. Soʻng uchinchi yoki toʻrtinchi martada: «Uni soting, garchi bir tutam junga boʻlsa ham», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у шундай деди: Биз Набий ﷺ ҳузурларида эдик. Бир киши у зотдан турмушга чиқмаган чўри зино қилса, нима қилиниши ҳақида сўради. Шунда у зот: «Уни дарраланглар. Агар яна зино қилса, уни дарраланглар. Агар яна зино қилса, уни дарраланглар», дедилар. Сўнг учинчи ёки тўртинчи мартада: «Уни сотинг, гарчи бир тутам жунга бўлса ҳам», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ عَمَّارِ بْنِ أَبِي فَرْوَةَ، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ مُسْلِمٍ، حَدَّثَهُ أَنَّ عُرْوَةَ حَدَّثَهُ أَنَّ عَمْرَةَ بِنْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَتْهُ أَنَّ عَائِشَةَ حَدَّثَتْهَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِذَا زَنَتِ الأَمَةُ فَاجْلِدُوهَا فَإِنْ زَنَتْ فَاجْلِدُوهَا فَإِنْ زَنَتْ فَاجْلِدُوهَا فَإِنْ زَنَتْ فَاجْلِدُوهَا ثُمَّ بِيعُوهَا وَلَوْ بِضَفِيرٍ ‏"‏ ‏.‏ وَالضَّفِيرُ الْحَبْلُ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Choʻri zino qilsa, uni darralanglar. Agar yana zino qilsa, uni darralanglar. Agar yana zino qilsa, uni darralanglar. Agar yana zino qilsa, uni darralanglar. Soʻng uni soting, garchi bir arqonga boʻlsa ham», dedilar. Zafiyr — arqon degani.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Чўри зино қилса, уни дарраланглар. Агар яна зино қилса, уни дарраланглар. Агар яна зино қилса, уни дарраланглар. Агар яна зино қилса, уни дарраланглар. Сўнг уни сотинг, гарчи бир арқонга бўлса ҳам», дедилар. Зафийр — арқон дегани.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا نَزَلَ عُذْرِي قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ فَذَكَرَ ذَلِكَ وَتَلاَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا نَزَلَ أَمَرَ بِرَجُلَيْنِ وَامْرَأَةٍ فَضُرِبُوا حَدَّهُمْ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: Mening pokligim haqidagi oyat nozil boʻlganida, Rasululloh ﷺ minbarga chiqib, bu haqda gapirdilar va Qurʼon tilovat qildilar. Minbardan tushganlarida esa ikki erkak va bir ayolga had jazosini oʻtkazishga buyurdilar, ularga had jazosi berildi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у шундай деди: Менинг поклигим ҳақидаги оят нозил бўлганида, Расулуллоҳ ﷺ минбарга чиқиб, бу ҳақда гапирдилар ва Қуръон тиловат қилдилар. Минбардан тушганларида эса икки эркак ва бир аёлга ҳад жазосини ўтказишга буюрдилар, уларга ҳад жазоси берилди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي حَبِيبَةَ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِذَا قَالَ الرَّجُلُ لِلرَّجُلِ يَا مُخَنَّثُ فَاجْلِدُوهُ عِشْرِينَ وَإِذَا قَالَ الرَّجُلُ لِلرَّجُلِ يَا لُوطِيُّ فَاجْلِدُوهُ عِشْرِينَ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Bir kishi boshqa kishiga: ‹Ey muxannas (ayolsimon)!› desa, uni yigirma darra uringlar. Bir kishi boshqa kishiga: ‹Ey lutiy!› desa, uni yigirma darra uringlar», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бир киши бошқа кишига: ‹Эй муханнас (аёлсимон)!› деса, уни йигирма дарра уринглар. Бир киши бошқа кишига: ‹Эй лутий!› деса, уни йигирма дарра уринглар», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ أَبِي حُصَيْنٍ، عَنْ عُمَيْرِ بْنِ سَعِيدٍ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الزُّهْرِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، حَدَّثَنَا مُطَرِّفٌ، سَمِعْتُهُ عَنْ عُمَيْرِ بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ قَالَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ مَا كُنْتُ أَدِي مَنْ أَقَمْتُ عَلَيْهِ الْحَدَّ إِلاَّ شَارِبَ الْخَمْرِ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَسُنَّ فِيهِ شَيْئًا إِنَّمَا هُوَ شَىْءٌ جَعَلْنَاهُ نَحْنُ ‏.‏

Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu) shunday dedi: Men had jazosini oʻtkazgan kishimning diyatini toʻlamas edim, xamr ichuvchidan boshqasini. Chunki Rasululloh ﷺ bu haqda biror narsa belgilamaganlar, balki u biz oʻzimiz belgilagan narsadir.Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу) шундай деди: Мен ҳад жазосини ўтказган кишимнинг диятини тўламас эдим, хамр ичувчидан бошқасини. Чунки Расулуллоҳ ﷺ бу ҳақда бирор нарса белгиламаганлар, балки у биз ўзимиз белгилаган нарсадир.

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، ح وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامٍ الدَّسْتَوَائِيِّ، جَمِيعًا عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَضْرِبُ فِي الْخَمْرِ بِالنِّعَالِ وَالْجَرِيدِ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) shunday dedi: Rasululloh ﷺ xamr ichgan kishini oyoq kiyimlari va xurmo shoxlari bilan urar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ хамр ичган кишини оёқ кийимлари ва хурмо шохлари билан урар эдилар.

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الدَّانَاجِ، سَمِعْتُ حُضَيْنَ بْنَ الْمُنْذِرِ الرَّقَاشِيَّ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ الْمُخْتَارِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ فَيْرُوزَ الدَّانَاجُ، قَالَ حَدَّثَنِي حُضَيْنُ بْنُ الْمُنْذِرِ، قَالَ لَمَّا جِيءَ بِالْوَلِيدِ بْنِ عُقْبَةَ إِلَى عُثْمَانَ قَدْ شَهِدُوا عَلَيْهِ قَالَ لِعَلِيٍّ دُونَكَ ابْنَ عَمِّكَ فَأَقِمْ عَلَيْهِ الْحَدَّ ‏.‏ فَجَلَدَهُ عَلِيٌّ وَقَالَ جَلَدَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَرْبَعِينَ وَجَلَدَ أَبُو بَكْرٍ أَرْبَعِينَ وَجَلَدَ عُمَرُ ثَمَانِينَ وَكُلٌّ سُنَّةٌ ‏.‏

Huzayn ibn Munzir shunday dedi: Validu ibn Uqba xamr ichgani haqida guvohlik berilib, Usmon huzuriga keltirilganida, u Aliga: «Amakingning oʻgʻli seniki, unga had jazosini oʻtkaz», dedi. Shunda Ali uni darraladi va: «Rasululloh ﷺ qirq darra urganlar, Abu Bakr qirq darra urgan, Umar sakson darra urgan, hammasi sunnatdir», dedi.Ҳузайн ибн Мунзир шундай деди: Валиду ибн Уқба хамр ичгани ҳақида гувоҳлик берилиб, Усмон ҳузурига келтирилганида, у Алига: «Амакингнинг ўғли сеники, унга ҳад жазосини ўтказ», деди. Шунда Али уни дарралади ва: «Расулуллоҳ ﷺ қирқ дарра урганлар, Абу Бакр қирқ дарра урган, Умар саксон дарра урган, ҳаммаси суннатдир», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الْحَارِثِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِذَا سَكِرَ فَاجْلِدُوهُ فَإِنْ عَادَ فَاجْلِدُوهُ فَإِنْ عَادَ فَاجْلِدُوهُ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ فِي الرَّابِعَةِ ‏"‏ فَإِنْ عَادَ فَاضْرِبُوا عُنُقَهُ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «U mast boʻlsa, uni darralanglar. Agar yana takrorlasa, uni darralanglar. Agar yana takrorlasa, uni darralanglar», dedilar. Soʻng toʻrtinchi martada: «Agar yana takrorlasa, boʻynini uringlar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «У маст бўлса, уни дарраланглар. Агар яна такрорласа, уни дарраланглар. Агар яна такрорласа, уни дарраланглар», дедилар. Сўнг тўртинчи мартада: «Агар яна такрорласа, бўйнини уринглар», дедилар.

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ بَهْدَلَةَ، عَنْ ذَكْوَانَ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِذَا شَرِبُوا الْخَمْرَ فَاجْلِدُوهُمْ ثُمَّ إِذَا شَرِبُوا فَاجْلِدُوهُمْ ثُمَّ إِذَا شَرِبُوا فَاجْلِدُوهُمْ ثُمَّ إِذَا شَرِبُوا فَاقْتُلُوهُمْ ‏"‏ ‏.‏

Muoviya ibn Abu Sufyon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ular xamr ichsalar, ularni darralanglar. Soʻng yana ichsalar, ularni darralanglar. Soʻng yana ichsalar, ularni darralanglar. Soʻng yana ichsalar, ularni oʻldiringlar», dedilar.Муовия ибн Абу Суфён (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Улар хамр ичсалар, уларни дарраланглар. Сўнг яна ичсалар, уларни дарраланглар. Сўнг яна ичсалар, уларни дарраланглар. Сўнг яна ичсалар, уларни ўлдиринглар», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَشَجِّ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ، قَالَ كَانَ بَيْنَ أَبْيَاتِنَا رَجُلٌ مُخْدَجٌ ضَعِيفٌ فَلَمْ يُرَعْ إِلاَّ وَهُوَ عَلَى أَمَةٍ مِنْ إِمَاءِ الدَّارِ يَخْبُثُ بِهَا فَرَفَعَ شَأْنَهُ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ اجْلِدُوهُ ضَرْبَ مِائَةِ سَوْطٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ هُوَ أَضْعَفُ مِنْ ذَلِكَ لَوْ ضَرَبْنَاهُ مِائَةَ سَوْطٍ مَاتَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَخُذُوا لَهُ عِثْكَالاً فِيهِ مِائَةُ شِمْرَاخٍ فَاضْرِبُوهُ ضَرْبَةً وَاحِدَةً ‏"‏ ‏.‏ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ، حَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ ‏.‏

Saiyd ibn Saʼd ibn Uboda (roziyallohu anhu) shunday dedi: Bizning uylarimiz orasida nuqsonli, kuchsiz bir kishi bor edi. Kutilmaganda u uydagi choʻrilardan biri bilan yomon ish qilayotgani koʻrindi. Saʼd ibn Uboda uning ishini Rasululloh ﷺ ga koʻtarib bordi. Shunda u zot: «Uni yuz darra uringlar», dedilar. Ular: «Ey Allohning Nabiysi, u bundan ham kuchsizroq. Agar uni yuz darra ursak, oʻlib qoladi», dedilar. U zot: «Unda unga yuzta novdasi bor bir shoda xurmo shoxini olib, bir marta uringlar», dedilar.Саийд ибн Саъд ибн Убода (розияллоҳу анҳу) шундай деди: Бизнинг уйларимиз орасида нуқсонли, кучсиз бир киши бор эди. Кутилмаганда у уйдаги чўрилардан бири билан ёмон иш қилаётгани кўринди. Саъд ибн Убода унинг ишини Расулуллоҳ ﷺ га кўтариб борди. Шунда у зот: «Уни юз дарра уринглар», дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Набийси, у бундан ҳам кучсизроқ. Агар уни юз дарра урсак, ўлиб қолади», дедилар. У зот: «Унда унга юзта новдаси бор бир шода хурмо шохини олиб, бир марта уринглар», дедилар.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ كَاسِبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ وَحَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ وَحَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، عَنْ أَبِي مَعْشَرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ، وَمُوسَى بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَنْ حَمَلَ عَلَيْنَا السِّلاَحَ فَلَيْسَ مِنَّا ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim bizga qarshi qurol koʻtarsa, bizdan emas», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким бизга қарши қурол кўтарса, биздан эмас», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَامِرِ بْنِ الْبَرَّادِ بْنِ يُوسُفَ بْنِ بُرَيْدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ حَمَلَ عَلَيْنَا السِّلاَحَ فَلَيْسَ مِنَّا ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim bizga qarshi qurol koʻtarsa, bizdan emas», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бизга қарши қурол кўтарса, биздан эмас», дедилар.

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ وَيُوسُفُ بْنُ مُوسَى وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْبَرَّادِ قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ شَهَرَ عَلَيْنَا السِّلاَحَ فَلَيْسَ مِنَّا ‏"‏ ‏.‏

Abu Muso al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim bizga qarshi qurol yalangʻochlasa, bizdan emas», dedilar.Абу Мусо ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бизга қарши қурол яланғочласа, биздан эмас», дедилар.

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ أُنَاسًا، مِنْ عُرَيْنَةَ قَدِمُوا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاجْتَوَوُا الْمَدِينَةَ فَقَالَ ‏"‏ لَوْ خَرَجْتُمْ إِلَى ذَوْدٍ لَنَا فَشَرِبْتُمْ مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا ‏"‏ ‏.‏ فَفَعَلُوا فَارْتَدُّوا عَنِ الإِسْلاَمِ وَقَتَلُوا رَاعِيَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاسْتَاقُوا ذَوْدَهُ فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ فِي طَلَبِهِمْ فَجِيءَ بِهِمْ فَقَطَعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ وَسَمَرَ أَعْيُنَهُمْ وَتَرَكَهُمْ بِالْحَرَّةِ حَتَّى مَاتُوا ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zamonlarida Urayna qabilasidan baʼzi kishilar kelishdi. Madina obi-havosi ularga yoqmadi. Shunda u zot ﷺ: «Bizning tuyalarimiz oldiga chiqib, ularning sutidan va siydigidan icha qolsangiz edi», dedilar. Ular shunday qilishdi. Soʻng ular Islomdan qaytib, Rasululloh ﷺning choʻponini oʻldirishdi va tuyalarni haydab ketishdi. Rasululloh ﷺ ularni izlab kishilar yubordilar. Ular tutib kelindi. U zot ﷺ ularning qoʻl-oyoqlarini kesib, koʻzlariga qizdirilgan mix bosdilar va ularni Harra degan joyda oʻlgunlariga qadar tashlab qoʻydilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ замонларида Урайна қабиласидан баъзи кишилар келишди. Мадина оби-ҳавоси уларга ёқмади. Шунда у зот ﷺ: «Бизнинг туяларимиз олдига чиқиб, уларнинг сутидан ва сийдигидан ича қолсангиз эди», дедилар. Улар шундай қилишди. Сўнг улар Исломдан қайтиб, Расулуллоҳ ﷺнинг чўпонини ўлдиришди ва туяларни ҳайдаб кетишди. Расулуллоҳ ﷺ уларни излаб кишилар юбордилар. Улар тутиб келинди. У зот ﷺ уларнинг қўл-оёқларини кесиб, кўзларига қиздирилган мих босдилар ва уларни Ҳарра деган жойда ўлгунларига қадар ташлаб қўйдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالاَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْوَزِيرِ، حَدَّثَنَا الدَّرَاوَرْدِيُّ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ قَوْمًا، أَغَارُوا عَلَى لِقَاحِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَطَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ وَسَمَلَ أَعْيُنَهُمْ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Baʼzi kishilar Rasululloh ﷺning sut beruvchi tuyalariga bostirib kelib, ularni haydab ketishdi. Shunda Nabiy ﷺ ularning qoʻl-oyoqlarini kesib, koʻzlarini oʻydilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Баъзи кишилар Расулуллоҳ ﷺнинг сут берувчи туяларига бостириб келиб, уларни ҳайдаб кетишди. Шунда Набий ﷺ уларнинг қўл-оёқларини кесиб, кўзларини ўйдилар.

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَوْفٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ نُفَيْلٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَنْ قُتِلَ دُونَ مَالِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ ‏"‏ ‏.‏

Said ibn Zayd ibn Amr ibn Nufayl (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim moli yoʻlida oʻldirilsa, u shahiddir», dedilar.Саид ибн Зайд ибн Амр ибн Нуфайл (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким моли йўлида ўлдирилса, у шаҳиддир», дедилар.

حَدَّثَنَا الْخَلِيلُ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ سِنَانٍ الْجَزَرِيُّ، عَنْ مَيْمُونِ بْنِ مِهْرَانَ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ أُتِيَ عِنْدَ مَالِهِ فُقُوتِلَ فَقَاتَلَ فَقُتِلَ فَهُوَ شَهِيدٌ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimning moliga tajovuz qilinsa-yu, u qarshilik koʻrsatib jang qilsa va oʻldirilsa, u shahiddir», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимнинг молига тажовуз қилинса-ю, у қаршилик кўрсатиб жанг қилса ва ўлдирилса, у шаҳиддир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ الْمُطَّلِبِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَسَنِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ أُرِيدَ مَالُهُ ظُلْمًا فَقُتِلَ فَهُوَ شَهِيدٌ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimning moli zulm bilan talab qilinib, oʻzi oʻldirilsa, u shahiddir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимнинг моли зулм билан талаб қилиниб, ўзи ўлдирилса, у шаҳиддир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لَعَنَ اللَّهُ السَّارِقَ يَسْرِقُ الْبَيْضَةَ فَتُقْطَعُ يَدُهُ وَيَسْرِقُ الْحَبْلَ فَتُقْطَعُ يَدُهُ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh oʻgʻrini laʼnatlasin! U tuxum oʻgʻirlaydi-yu, qoʻli kesiladi; arqon oʻgʻirlaydi-yu, qoʻli kesiladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ ўғрини лаънатласин! У тухум ўғирлайди-ю, қўли кесилади; арқон ўғирлайди-ю, қўли кесилади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بَنُ مُسْهِرٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَطَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي مِجَنٍّ قِيمَتُهُ ثَلاَثَةُ دَرَاهِمَ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ qiymati uch dirham boʻlgan qalqon uchun (oʻgʻrining qoʻlini) kesdilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ қиймати уч дирҳам бўлган қалқон учун (ўғрининг қўлини) кесдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو مَرْوَانَ الْعُثْمَانِيُّ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ عَمْرَةَ، أَخْبَرَتْهُ عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ تُقْطَعُ الْيَدُ إِلاَّ فِي رُبُعِ دِينَارٍ فَصَاعِدًا ‏"‏ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qoʻl faqat chorak dinor va undan yuqori qiymat uchun kesiladi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қўл фақат чорак динор ва ундан юқори қиймат учун кесилади», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو هِشَامٍ الْمَخْزُومِيُّ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا أَبُو وَاقِدٍ، عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ تُقْطَعُ يَدُ السَّارِقِ فِي ثَمَنِ الْمِجَنِّ ‏"‏ ‏.‏

Saʼd ibn Abu Vaqqos (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Oʻgʻrining qoʻli qalqonning qiymati miqdorida kesiladi», dedilar.Саъд ибн Абу Ваққос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ўғрининг қўли қалқоннинг қиймати миқдорида кесилади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو بِشْرٍ بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَأَبُو سَلَمَةَ الْجُوبَارِيُّ يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ قَالُوا حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَطَاءِ بْنِ مُقَدَّمٍ، عَنْ حَجَّاجٍ، عَنْ مَكْحُولٍ، عَنِ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ، قَالَ سَأَلْتُ فَضَالَةَ بْنَ عُبَيْدٍ عَنْ تَعْلِيقِ الْيَدِ، فِي الْعُنُقِ فَقَالَ السُّنَّةُ قَطَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَ رَجُلٍ ثُمَّ عَلَّقَهَا فِي عُنُقِهِ ‏.‏

Fazola ibn Ubayd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Undan qoʻlni boʻyinga osish haqida soʻralganda, u: «Bu sunnatdir. Rasululloh ﷺ bir kishining qoʻlini kesib, soʻng uni uning boʻyniga osib qoʻydilar», dedi.Фазола ибн Убайд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ундан қўлни бўйинга осиш ҳақида сўралганда, у: «Бу суннатдир. Расулуллоҳ ﷺ бир кишининг қўлини кесиб, сўнг уни унинг бўйнига осиб қўйдилар», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَنْبَأَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ ثَعْلَبَةَ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ عَمْرَو بْنَ سَمُرَةَ بْنِ حَبِيبِ بْنِ عَبْدِ شَمْسٍ، جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي سَرَقْتُ جَمَلاً لِبَنِي فُلاَنٍ فَطَهِّرْنِي ‏.‏ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا إِنَّا افْتَقَدْنَا جَمَلاً لَنَا فَأَمَرَ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقُطِعَتْ يَدُهُ ‏.‏ قَالَ ثَعْلَبَةُ أَنَا أَنْظُرُ إِلَيْهِ حِينَ وَقَعَتْ يَدُهُ وَهُوَ يَقُولُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي طَهَّرَنِي مِنْكِ أَرَدْتِ أَنْ تُدْخِلِي جَسَدِي النَّارَ ‏.‏

Abdurrahmon ibn Saʼlaba al-Ansoriy otasidan rivoyat qiladi: Amr ibn Samura ibn Habib ibn Abdi Shams Rasululloh ﷺning huzurlariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, men falon qabilaning bir tuyasini oʻgʻirladim, meni poklang», dedi. Shunda Nabiy ﷺ ularga odam yubordilar. Ular: «Haqiqatan, biz bir tuyamizni yoʻqotgan edik», deyishdi. Bas, Nabiy ﷺ buyurdilar va uning qoʻli kesildi. Saʼlaba aytdi: Men uning qoʻli tushayotgan paytda unga qarab turgan edim, u: «Meni sendan poklagan Allohga hamdlar boʻlsin; sen mening tanamni doʻzaxga kiritmoqchi eding», derdi.Абдурраҳмон ибн Саълаба ал-Ансорий отасидан ривоят қилади: Амр ибн Самура ибн Ҳабиб ибн Абди Шамс Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен фалон қабиланинг бир туясини ўғирладим, мени покланг», деди. Шунда Набий ﷺ уларга одам юбордилар. Улар: «Ҳақиқатан, биз бир туямизни йўқотган эдик», дейишди. Бас, Набий ﷺ буюрдилар ва унинг қўли кесилди. Саълаба айтди: Мен унинг қўли тушаётган пайтда унга қараб турган эдим, у: «Мени сендан поклаган Аллоҳга ҳамдлар бўлсин; сен менинг танамни дўзахга киритмоқчи эдинг», дерди.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ أَبِي عَوَانَةَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِذَا سَرَقَ الْعَبْدُ فَبِيعُوهُ وَلَوْ بِنَشٍّ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qul oʻgʻirlik qilsa, uni soting, garchay bir nashga boʻlsa ham», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қул ўғирлик қилса, уни сотинг, гарчай бир нашга бўлса ҳам», дедилар.

حَدَّثَنَا جُبَارَةُ بْنُ الْمُغَلِّسِ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ تَمِيمٍ، عَنْ مَيْمُونِ بْنِ مِهْرَانَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ عَبْدًا، مِنْ رَقِيقِ الْخُمُسِ سَرَقَ مِنَ الْخُمُسِ فَرُفِعَ ذَلِكَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَقْطَعْهُ وَقَالَ ‏"‏ مَالُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ سَرَقَ بَعْضُهُ بَعْضًا ‏"‏ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Xumsdagi qullardan biri xumsdan biror narsa oʻgʻirladi. Bu ish Nabiy ﷺga koʻtarildi, u zot uning qoʻlini kesmadilar va: «Allohning moli — bir qismi ikkinchi qismini oʻgʻirlabdi», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Хумсдаги қуллардан бири хумсдан бирор нарса ўғирлади. Бу иш Набий ﷺга кўтарилди, у зот унинг қўлини кесмадилар ва: «Аллоҳнинг моли — бир қисми иккинчи қисмини ўғирлабди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ يُقْطَعُ الْخَائِنُ وَلاَ الْمُنْتَهِبُ وَلاَ الْمُخْتَلِسُ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Omonatga xiyonat qilgan, talon-taroj qilgan hamda oʻgʻrincha olib qochgan kishining qoʻli kesilmaydi», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Омонатга хиёнат қилган, талон-тарож қилган ҳамда ўғринча олиб қочган кишининг қўли кесилмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَاصِمِ بْنِ جَعْفَرٍ الْمِصْرِيُّ، حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ بْنُ فَضَالَةَ، عَنْ يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ لَيْسَ عَلَى الْمُخْتَلِسِ قَطْعٌ ‏"‏ ‏.‏

Abdurrahmon ibn Avf (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning: «Oʻgʻrincha olib qochuvchining qoʻli kesilmaydi», deganlarini eshitdim.Абдурраҳмон ибн Авф (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг: «Ўғринча олиб қочувчининг қўли кесилмайди», деганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنْ عَمِّهِ، وَاسِعِ بْنِ حَبَّانَ، عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ قَطْعَ فِي ثَمَرٍ وَلاَ كَثَرٍ ‏"‏ ‏.‏

Rofiʼ ibn Xadij (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Meva va xurmo pishigʻida qoʻl kesilmaydi», dedilar.Рофиъ ибн Хадиж (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мева ва хурмо пишиғида қўл кесилмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيُّ، عَنْ أَخِيهِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ قَطْعَ فِي ثَمَرٍ وَلاَ كَثَرٍ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Meva va xurmo pishigʻida qoʻl kesilmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мева ва хурмо пишиғида қўл кесилмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَفْوَانَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ نَامَ فِي الْمَسْجِدِ وَتَوَسَّدَ رِدَاءَهُ فَأُخِذَ مِنْ تَحْتِ رَأْسِهِ فَجَاءَ بِسَارِقِهِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُقْطَعَ فَقَالَ صَفْوَانُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمْ أُرِدْ هَذَا رِدَائِي عَلَيْهِ صَدَقَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَهَلاَّ قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَنِي بِهِ ‏"‏ ‏.‏

Safwon ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U masjidda uxlab, ridosini yostiq qilgan edi, u boshi ostidan olib qoʻyildi. U oʻgʻrisini Nabiy ﷺning huzuriga olib keldi, Nabiy ﷺ uning qoʻlini kesishni buyurdilar. Shunda Safwon: «Ey Allohning Rasuli, men buni istamagan edim, ridom unga sadaqa boʻlsin», dedi. Rasululloh ﷺ: «Uni oldimga keltirishingdan avval boʻlsa boʻlmasmidi?» dedilar.Сафwон ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У масжидда ухлаб, ридосини ёстиқ қилган эди, у боши остидан олиб қўйилди. У ўғрисини Набий ﷺнинг ҳузурига олиб келди, Набий ﷺ унинг қўлини кесишни буюрдилар. Шунда Сафwон: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен буни истамаган эдим, ридом унга садақа бўлсин», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Уни олдимга келтиришингдан аввал бўлса бўлмасмиди?» дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ كَثِيرٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ مُزَيْنَةَ سَأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَنِ الثِّمَارِ فَقَالَ ‏"‏ مَا أُخِذَ فِي أَكْمَامِهِ فَاحْتُمِلَ فَثَمَنُهُ وَمِثْلُهُ مَعَهُ وَمَا كَانَ فِي الْجِرَانِ فَفِيهِ الْقَطْعُ إِذَا بَلَغَ ذَلِكَ ثَمَنَ الْمِجَنِّ وَإِنْ أَكَلَ وَلَمْ يَأْخُذْ فَلَيْسَ عَلَيْهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ الشَّاةُ الْحَرِيسَةُ مِنْهُنَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ‏"‏ ثَمَنُهَا وَمِثْلُهُ مَعَهُ وَالنَّكَالُ وَمَا كَانَ فِي الْمُرَاحِ فَفِيهِ الْقَطْعُ إِذَا كَانَ مَا يَأْخُذُ مِنْ ذَلِكَ ثَمَنَ الْمِجَنِّ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Muzayna qabilasidan bir kishi Nabiy ﷺdan mevalar haqida soʻradi. U zot: «Daraxtdan olinib, koʻtarib ketilgan narsaning bahosi va yana shuncha jarima toʻlanadi. Xurmo quritiladigan joydan olingan narsa qalqon bahosiga yetsa, unda qoʻl kesiladi. Agar kishi yeb qoʻysa-yu, olib ketmasa, unga jarima yoʻq», dedilar. U: «Ey Allohning Rasuli, yaylovdagi qoʻy-echkilar-chi?» dedi. U zot: «Uning bahosi va yana shuncha jarima toʻlanadi hamda jazolanadi. Agar qoʻra ichida boʻlsa, olingan narsa qalqon bahosiga yetganda qoʻl kesiladi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Музайна қабиласидан бир киши Набий ﷺдан мевалар ҳақида сўради. У зот: «Дарахтдан олиниб, кўтариб кетилган нарсанинг баҳоси ва яна шунча жарима тўланади. Хурмо қуритиладиган жойдан олинган нарса қалқон баҳосига етса, унда қўл кесилади. Агар киши еб қўйса-ю, олиб кетмаса, унга жарима йўқ», дедилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, яйловдаги қўй-эчкилар-чи?» деди. У зот: «Унинг баҳоси ва яна шунча жарима тўланади ҳамда жазоланади. Агар қўра ичида бўлса, олинган нарса қалқон баҳосига етганда қўл кесилади», дедилар.

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، سَمِعْتُ أَبَا الْمُنْذِرِ، - مَوْلَى أَبِي ذَرٍّ - يَذْكُرُ أَنَّ أَبَا أُمَيَّةَ، حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِلِصٍّ فَاعْتَرَفَ اعْتِرَافًا وَلَمْ يُوجَدْ مَعَهُ الْمَتَاعُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا إِخَالُكَ سَرَقْتَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ بَلَى ‏.‏ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ مَا إِخَالُكَ سَرَقْتَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ بَلَى ‏.‏ فَأَمَرَ بِهِ فَقُطِعَ ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ قُلْ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ تُبْ عَلَيْهِ ‏"‏ ‏.‏ مَرَّتَيْنِ ‏.‏

Abu Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning huzuriga bir oʻgʻri keltirildi. U oʻz aybini boʻyniga oldi, ammo oʻzida oʻgʻirlangan narsa topilmadi. Rasululloh ﷺ: «Men seni oʻgʻirlagan deb oʻylamayman», dedilar. U: «Yoʻq, oʻgʻirladim», dedi. Soʻng u zot yana: «Men seni oʻgʻirlagan deb oʻylamayman», dedilar. U: «Yoʻq, oʻgʻirladim», dedi. Shunda u zot buyurdilar-da, uning qoʻli kesildi. Soʻngra Nabiy ﷺ: «Astagʻfirulloha va atubu ilayhi (Allohdan magʻfirat soʻrayman va Unga tavba qilaman), deb ayt», dedilar. U: «Astagʻfirulloha va atubu ilayhi», dedi. U zot ikki marta: «Allohumma, tub alayhi (Ey Alloh, uning tavbasini qabul et)», dedilar.Абу Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурига бир ўғри келтирилди. У ўз айбини бўйнига олди, аммо ўзида ўғирланган нарса топилмади. Расулуллоҳ ﷺ: «Мен сени ўғирлаган деб ўйламайман», дедилар. У: «Йўқ, ўғирладим», деди. Сўнг у зот яна: «Мен сени ўғирлаган деб ўйламайман», дедилар. У: «Йўқ, ўғирладим», деди. Шунда у зот буюрдилар-да, унинг қўли кесилди. Сўнгра Набий ﷺ: «Астағфируллоҳа ва атубу илайҳи (Аллоҳдан мағфират сўрайман ва Унга тавба қиламан), деб айт», дедилар. У: «Астағфируллоҳа ва атубу илайҳи», деди. У зот икки марта: «Аллоҳумма, туб алайҳи (Эй Аллоҳ, унинг тавбасини қабул эт)», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ الرَّقِّيُّ، وَأَيُّوبُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْوَزَّانُ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا مُعَمَّرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، أَنْبَأَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ أَرْطَاةَ، عَنْ عَبْدِ الْجَبَّارِ بْنِ وَائِلٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ اسْتُكْرِهَتِ امْرَأَةٌ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَدَرَأَ عَنْهَا الْحَدَّ وَأَقَامَهُ عَلَى الَّذِي أَصَابَهَا ‏.‏ وَلَمْ يَذْكُرْ أَنَّهُ جَعَلَ لَهَا مَهْرًا ‏.‏

Woil ibn Hujr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ davrida bir ayol zoʻrlandi. U zot ayoldan hadni soqit qildilar va uni oʻziga tajovuz qilgan kishiga qoʻlladilar. Roviy unga mahr belgilanganini zikr qilmadi.Wоил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ даврида бир аёл зўрланди. У зот аёлдан ҳадни соқит қилдилар ва уни ўзига тажовуз қилган кишига қўлладилар. Ровий унга маҳр белгиланганини зикр қилмади.

حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، ح وَحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَرَفَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو حَفْصٍ الأَبَّارُ، جَمِيعًا عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ تُقَامُ الْحُدُودُ فِي الْمَسَاجِدِ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Masjidlarda hadlar oʻrnatilmaydi», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Масжидларда ҳадлар ўрнатилмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلاَنَ، أَنَّهُ سَمِعَ عَمْرَو بْنَ شُعَيْبٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ جَلْدِ الْحَدِّ فِي الْمَسَاجِدِ ‏.‏

Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ masjidlarda had uchun qamchilashdan qaytardilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ масжидларда ҳад учун қамчилашдан қайтардилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَشَجِّ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ نِيَارٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ ‏"‏ لاَ يُجْلَدُ أَحَدٌ فَوْقَ عَشْرِ جَلَدَاتٍ إِلاَّ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Burda ibn Niyor (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohning hadlaridan bir hadda boʻlmasa, hech kim oʻn qamchidan ortiq qamchilanmaydi», der edilar.Абу Бурда ибн Ниёр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳнинг ҳадларидан бир ҳадда бўлмаса, ҳеч ким ўн қамчидан ортиқ қамчиланмайди», дер эдилар.

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ، حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ كَثِيرٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ تُعَزِّرُوا فَوْقَ عَشَرَةِ أَسْوَاطٍ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Oʻn qamchidan ortiq taʼzir bermanglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ўн қамчидан ортиқ таъзир берманглар», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، وَابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي الأَشْعَثِ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ أَصَابَ مِنْكُمْ حَدًّا فَعُجِّلَتْ لَهُ عُقُوبَتُهُ فَهُوَ كَفَّارَتُهُ وَإِلاَّ فَأَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏

Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan kim biror had jinoyatini qilib qoʻysa-yu, unga jazosi (shu dunyoda) muqaddam qilinsa, u aynan gunohiga kafforat boʻladi. Agar (jazolanmasa), uning ishi Allohga havola qilinadi», dedilar.Убода ибн Сомит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан ким бирор ҳад жиноятини қилиб қўйса-ю, унга жазоси (шу дунёда) муқаддам қилинса, у айнан гуноҳига каффорат бўлади. Агар (жазоланмаса), унинг иши Аллоҳга ҳавола қилинади», дедилар.

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَمَّالُ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ أَصَابَ فِي الدُّنْيَا ذَنْبًا فَعُوقِبَ بِهِ فَاللَّهُ أَعْدَلُ مِنْ أَنْ يُثَنِّيَ عُقُوبَتَهُ عَلَى عَبْدِهِ وَمَنْ أَذْنَبَ ذَنْبًا فِي الدُّنْيَا فَسَتَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ فَاللَّهُ أَكْرَمُ مِنْ أَنْ يَعُودَ فِي شَىْءٍ قَدْ عَفَا عَنْهُ ‏"‏ ‏.‏

Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim dunyoda bir gunoh qilsa-yu, unga shu gunohi uchun jazo berilsa, Alloh Oʻz bandasiga jazoni ikki marta takrorlashdan adolatliroqdir. Kim dunyoda bir gunoh qilsa-yu, Alloh uni yopib qoʻysa, Alloh Oʻzi kechirib yuborgan narsaga qaytishdan karamliroqdir», dedilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким дунёда бир гуноҳ қилса-ю, унга шу гуноҳи учун жазо берилса, Аллоҳ Ўз бандасига жазони икки марта такрорлашдан адолатлироқдир. Ким дунёда бир гуноҳ қилса-ю, Аллоҳ уни ёпиб қўйса, Аллоҳ Ўзи кечириб юборган нарсага қайтишдан карамлироқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْمَدِينِيُّ أَبُو عُبَيْدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ الدَّرَاوَرْدِيُّ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ الأَنْصَارِيَّ، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الرَّجُلُ يَجِدُ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً أَيَقْتُلُهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ سَعْدٌ بَلَى وَالَّذِي أَكْرَمَكَ بِالْحَقِّ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ اسْمَعُوا مَا يَقُولُ سَيِّدُكُمْ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Saʼd ibn Uboda al-Ansoriy: «Yo Rasululloh, bir kishi xotini bilan boshqa bir erkakni topib qolsa, uni oʻldiraversinmi?» dedi. Rasululloh ﷺ: «Yoʻq», dedilar. Saʼd: «Yoʻq, sizni haq bilan sharaflagan Zotga qasamki, (oʻldiraman)», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Sardoringiz nima deyayotganini eshitinglar!» dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Саъд ибн Убода ал-Ансорий: «Ё Расулуллоҳ, бир киши хотини билан бошқа бир эркакни топиб қолса, уни ўлдираверсинми?» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Йўқ», дедилар. Саъд: «Йўқ, сизни ҳақ билан шарафлаган Зотга қасамки, (ўлдираман)», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сардорингиз нима деяётганини эшитинглар!» дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الْفَضْلِ بْنِ دَلْهَمٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ حُرَيْثٍ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبِّقِ، قَالَ قِيلَ لأَبِي ثَابِتٍ سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ حِينَ نَزَلَتْ آيَةُ الْحُدُودِ وَكَانَ رَجُلاً غَيُورًا أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّكَ وَجَدْتَ مَعَ أُمِّ ثَابِتٍ رَجُلاً أَىَّ شَىْءٍ كُنْتَ تَصْنَعُ قَالَ كُنْتُ ضَارِبَهُمَا بِالسَّيْفِ أَنْتَظِرُ حَتَّى أَجِيءَ بِأَرْبَعَةٍ إِلَى مَا ذَاكَ قَدْ قَضَى حَاجَتَهُ وَذَهَبَ ‏.‏ أَوْ أَقُولُ رَأَيْتُ كَذَا وَكَذَا فَتَضْرِبُونِي الْحَدَّ وَلاَ تَقْبَلُوا لِي شَهَادَةً أَبَدًا ‏.‏ قَالَ فَذُكِرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ كَفَى بِالسَّيْفِ شَاهِدًا ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ لاَ إِنِّي أَخَافُ أَنْ يَتَتَايَعَ فِي ذَلِكَ السَّكْرَانُ وَالْغَيْرَانُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ مَاجَهْ سَمِعْتُ أَبَا زُرْعَةَ يَقُولُ هَذَا حَدِيثُ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الطَّنَافِسِيِّ وَفَاتَنِي مِنْهُ ‏.‏

Salama ibn Muhabbaq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Had oyati nozil boʻlganida rashkchi kishi boʻlgan Abu Sobit Saʼd ibn Ubodaga: «Agar sen Sobitning onasi bilan bir erkakni topib qolsang, nima qilar eding?» deyildi. U: «Ularni qilich bilan urardim! Toʻrtta guvoh keltirishimni kutib turamanmi, u bunaqada oʻz hojatini bitirib, ketib boʻladi-ku! Yoki men shunday-shunday koʻrdim, deb aytamanmi? Shunda sizlar menga had urib, guvohligimni hech qachon qabul qilmaysizlar», dedi. Bu narsa Nabiy ﷺga zikr qilinganida, u zot: «Qilichning oʻzi guvoh boʻlishga yetarli», dedilar. Soʻng: «Yoʻq, men bunda mast va rashkchi kishilar ketma-ket (bunday qilishga) berilib ketishidan qoʻrqaman», dedilar.Салама ибн Муҳаббақ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ҳад ояти нозил бўлганида рашкчи киши бўлган Абу Собит Саъд ибн Убодага: «Агар сен Собитнинг онаси билан бир эркакни топиб қолсанг, нима қилар эдинг?» дейилди. У: «Уларни қилич билан урардим! Тўртта гувоҳ келтиришимни кутиб тураманми, у бунақада ўз ҳожатини битириб, кетиб бўлади-ку! Ёки мен шундай-шундай кўрдим, деб айтаманми? Шунда сизлар менга ҳад уриб, гувоҳлигимни ҳеч қачон қабул қилмайсизлар», деди. Бу нарса Набий ﷺга зикр қилинганида, у зот: «Қиличнинг ўзи гувоҳ бўлишга етарли», дедилар. Сўнг: «Йўқ, мен бунда маст ва рашкчи кишилар кетма-кет (бундай қилишга) берилиб кетишидан қўрқаман», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، ح وَحَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ أَبِي سَهْلٍ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، جَمِيعًا عَنْ أَشْعَثَ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ مَرَّ بِي خَالِي - سَمَّاهُ هُشَيْمٌ فِي حَدِيثِهِ الْحَارِثَ بْنَ عَمْرٍو - وَقَدْ عَقَدَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِوَاءً فَقُلْتُ لَهُ أَيْنَ تُرِيدُ فَقَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى رَجُلٍ تَزَوَّجَ امْرَأَةَ أَبِيهِ مِنْ بَعْدِهِ فَأَمَرَنِي أَنْ أَضْرِبَ عُنُقَهُ ‏.‏

Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Menga togʻam — uni Horis ibn Amr deb atashardi — duch keldi, Nabiy ﷺ unga bayroq bogʻlab bergan edilar. Men unga: «Qayoqqa ketyapsan?» dedim. U: «Rasululloh ﷺ meni otasidan keyin otasining xotiniga uylangan bir kishining oldiga yubordilar va uning boʻynini urishimni buyurdilar», dedi.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Менга тоғам — уни Ҳорис ибн Амр деб аташарди — дуч келди, Набий ﷺ унга байроқ боғлаб берган эдилар. Мен унга: «Қаёққа кетяпсан?» дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺ мени отасидан кейин отасининг хотинига уйланган бир кишининг олдига юбордилар ва унинг бўйнини уришимни буюрдилар», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ابْنُ أَخِي الْحُسَيْنِ الْجُعْفِيِّ، حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مَنَازِلَ التَّيْمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ خَالِدِ بْنِ أَبِي كَرِيمَةَ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى رَجُلٍ تَزَوَّجَ امْرَأَةَ أَبِيهِ أَنْ أَضْرِبَ عُنُقَهُ وَأُصَفِّيَ مَالَهُ ‏.‏

Qurra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ meni otasidan keyin otasining xotiniga uylangan bir kishining oldiga uning boʻynini urishim va molini musodara qilishim uchun yubordilar.Қурра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мени отасидан кейин отасининг хотинига уйланган бир кишининг олдига унинг бўйнини уришим ва молини мусодара қилишим учун юбордилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الضَّيْفِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ خُثَيْمٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنِ انْتَسَبَ إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ أَوْ تَوَلَّى غَيْرَ مَوَالِيهِ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim otasidan boshqasiga nisbat bersa yoki (ozod qilingan qul) oʻz xojalaridan boshqasini vali qilib olsa, unga Allohning, farishtalarning va barcha odamlarning laʼnati boʻlsin», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким отасидан бошқасига нисбат берса ёки (озод қилинган қул) ўз хожаларидан бошқасини вали қилиб олса, унга Аллоҳнинг, фаришталарнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлсин», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ سَعْدًا، وَأَبَا، بَكْرَةَ وَكُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا يَقُولُ سَمِعَتْ أُذُنَاىَ، وَوَعَى، قَلْبِي مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ مَنِ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّهُ غَيْرُ أَبِيهِ فَالْجَنَّةُ عَلَيْهِ حَرَامٌ ‏"‏ ‏.‏

Saʼd ibn Abu Vaqqos (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ikki qulogʻim eshitib, qalbim yod olganki, Muhammad ﷺ: «Kim otasi emasligini bilib turib, oʻzini otasidan boshqasiga nisbat bersa, unga jannat haromdir», deganlar.Саъд ибн Абу Ваққос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Икки қулоғим эшитиб, қалбим ёд олганки, Муҳаммад ﷺ: «Ким отаси эмаслигини билиб туриб, ўзини отасидан бошқасига нисбат берса, унга жаннат ҳаромдир», деганлар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنِ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ لَمْ يَرَحْ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ وَإِنَّ رِيحَهَا لَيُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ خَمْسِمِائَةِ عَامٍ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim otasidan boshqasiga nisbat bersa, jannat hididan hidlay olmaydi. Holbuki, uning hidi besh yuz yillik masofadan dimogʻga uriladi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким отасидан бошқасига нисбат берса, жаннат ҳидидан ҳидлай олмайди. Ҳолбуки, унинг ҳиди беш юз йиллик масофадан димоғга урилади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، ح وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ حَيَّانَ، أَنْبَأَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ الْمُغِيرَةِ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ عَقِيلِ بْنِ طَلْحَةَ السُّلَمِيِّ، عَنْ مُسْلِمِ بْنِ هَيْصَمٍ، عَنِ الأَشْعَثِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي وَفْدِ كِنْدَةَ وَلاَ يَرَوْنِي أَفْضَلَهُمْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَسْتُمْ مِنَّا ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ نَحْنُ بَنُو النَّضْرِ بْنِ كِنَانَةَ لاَ نَقْفُو أُمَّنَا وَلاَ نَنْتَفِي مِنْ أَبِينَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَكَانَ الأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ يَقُولُ لاَ أُوتَى بِرَجُلٍ نَفَى رَجُلاً مِنْ قُرَيْشٍ مِنَ النَّضْرِ بْنِ كِنَانَةَ إِلاَّ جَلَدْتُهُ الْحَدَّ ‏.‏

Ashʼas ibn Qays (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Kinda vakillari qatorida Rasululloh ﷺning huzurlariga keldim, ular meni ularning eng afzali deb bilishardi. Men: «Yo Rasululloh, sizlar ham bizdan emasmisiz?» dedim. U zot: «Biz Nazr ibn Kinona farzandlarimiz, onamizni ayblab, uni qoralamaymiz va otamizdan tonmaymiz», dedilar. Ashʼas ibn Qays: «Menga Qurayshdan, Nazr ibn Kinonadan boʻlgan bir kishini undan tondiruvchi biror odam keltirilsa, albatta unga had urardim», der edi.Ашъас ибн Қайс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Кинда вакиллари қаторида Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келдим, улар мени уларнинг энг афзали деб билишарди. Мен: «Ё Расулуллоҳ, сизлар ҳам биздан эмасмисиз?» дедим. У зот: «Биз Назр ибн Кинона фарзандларимиз, онамизни айблаб, уни қораламаймиз ва отамиздан тонмаймиз», дедилар. Ашъас ибн Қайс: «Менга Қурайшдан, Назр ибн Кинонадан бўлган бир кишини ундан тондирувчи бирор одам келтирилса, албатта унга ҳад урардим», дер эди.

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَبِي الرَّبِيعِ الْجُرْجَانِيُّ، أَنْبَأَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ الْعَلاَءِ، أَنَّهُ سَمِعَ بِشْرَ بْنَ نُمَيْرٍ، أَنَّهُ سَمِعَ مَكْحُولاً، يَقُولُ إِنَّهُ سَمِعَ يَزِيدَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ سَمِعَ صَفْوَانَ بْنَ أُمَيَّةَ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَاءَ عَمْرُو بْنُ قُرَّةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ قَدْ كَتَبَ عَلَىَّ الشِّقْوَةَ فَمَا أُرَانِي أُرْزَقُ إِلاَّ مِنْ دُفِّي بِكَفِّي فَأْذَنْ لِي فِي الْغِنَاءِ فِي غَيْرِ فَاحِشَةٍ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ آذَنُ لَكَ وَلاَ كَرَامَةَ وَلاَ نُعْمَةَ عَيْنٍ كَذَبْتَ أَىْ عَدُوَّ اللَّهِ لَقَدْ رَزَقَكَ اللَّهُ طَيِّبًا حَلاَلاً فَاخْتَرْتَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْكَ مِنْ رِزْقِهِ مَكَانَ مَا أَحَلَّ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَكَ مِنْ حَلاَلِهِ ‏.‏ وَلَوْ كُنْتُ تَقَدَّمْتُ إِلَيْكَ لَفَعَلْتُ بِكَ وَفَعَلْتُ قُمْ عَنِّي وَتُبْ إِلَى اللَّهِ أَمَا إِنَّكَ إِنْ فَعَلْتَ بَعْدَ التَّقْدِمَةِ إِلَيْكَ ضَرَبْتُكَ ضَرْبًا وَجِيعًا وَحَلَقْتُ رَأْسَكَ مُثْلَةً وَنَفَيْتُكَ مِنْ أَهْلِكَ وَأَحْلَلْتُ سَلَبَكَ نُهْبَةً لِفِتْيَانِ أَهْلِ الْمَدِينَةِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَامَ عَمْرٌو وَبِهِ مِنَ الشَّرِّ وَالْخِزْىِ مَا لاَ يَعْلَمُهُ إِلاَّ اللَّهُ فَلَمَّا وَلَّى قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هَؤُلاَءِ الْعُصَاةُ مَنْ مَاتَ مِنْهُمْ بِغَيْرِ تَوْبَةٍ حَشَرَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَمَا كَانَ فِي الدُّنْيَا مُخَنَّثًا عُرْيَانًا لاَ يَسْتَتِرُ مِنَ النَّاسِ بِهُدْبَةٍ كُلَّمَا قَامَ صُرِعَ ‏"‏ ‏.‏

Safvon ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺning huzurlarida edik. Amr ibn Qurra keldi-da: «Yo Rasululloh, Alloh menga baxtsizlikni bitib qoʻygan, oʻzimni faqat qoʻlim bilan doiramni chalibgina rizqlanadiganday koʻraman. Bas, menga fahsh boʻlmagan holda ashula aytishga izn bering», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Men senga izn bermayman, senga hech qanday izzat ham, koʻz quvonchi ham yoʻq! Yolgʻon gapirding, ey Allohning dushmani! Alloh senga pok, halol rizq bergan, sen esa Alloh azza va jalla senga halol qilgan narsasi oʻrniga sen uchun harom qilgan narsasini ixtiyor etding. Agar men senga oldindan ogohlantirgan boʻlsam edim, senga shunday-shunday qilgan boʻlardim. Oldimdan tur va Allohga tavba qil! Ogoh boʻlki, ogohlantirilganingdan keyin ham shuni qilsang, seni ogʻriqli qilib urardim, boshingni ayb tariqasida qirib tashlardim, seni ahlingdan surgun qilardim va molu mulkingni Madina yigitlariga oʻlja qilib berardim», dedilar. Amr esa Allohdangina boshqa hech kim bilmaydigan yomonlik va xorlik ichida turib ketdi. U orqasiga qaytganida Nabiy ﷺ: «Mana shu gunohkorlar — ulardan kim tavbasiz oʻlsa, Alloh azza va jalla uni qiyomat kunida xuddi dunyodagidek muxannas, yalangʻoch, odamlardan hatto bir toʻn poyi bilan ham pana boʻlmaydigan holda tiriltiradi. U har qachon turmoqchi boʻlsa, yiqilib tushaveradi», dedilar.Сафвон ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида эдик. Амр ибн Қурра келди-да: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳ менга бахтсизликни битиб қўйган, ўзимни фақат қўлим билан доирамни чалибгина ризқланадигандай кўраман. Бас, менга фаҳш бўлмаган ҳолда ашула айтишга изн беринг», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Мен сенга изн бермайман, сенга ҳеч қандай иззат ҳам, кўз қувончи ҳам йўқ! Ёлғон гапирдинг, эй Аллоҳнинг душмани! Аллоҳ сенга пок, ҳалол ризқ берган, сен эса Аллоҳ азза ва жалла сенга ҳалол қилган нарсаси ўрнига сен учун ҳаром қилган нарсасини ихтиёр этдинг. Агар мен сенга олдиндан огоҳлантирган бўлсам эдим, сенга шундай-шундай қилган бўлардим. Олдимдан тур ва Аллоҳга тавба қил! Огоҳ бўлки, огоҳлантирилганингдан кейин ҳам шуни қилсанг, сени оғриқли қилиб урардим, бошингни айб тариқасида қириб ташлардим, сени аҳлингдан сургун қилардим ва молу мулкингни Мадина йигитларига ўлжа қилиб берардим», дедилар. Амр эса Аллоҳдангина бошқа ҳеч ким билмайдиган ёмонлик ва хорлик ичида туриб кетди. У орқасига қайтганида Набий ﷺ: «Мана шу гуноҳкорлар — улардан ким тавбасиз ўлса, Аллоҳ азза ва жалла уни қиёмат кунида худди дунёдагидек муханнас, яланғоч, одамлардан ҳатто бир тўн пойи билан ҳам пана бўлмайдиган ҳолда тирилтиради. У ҳар қачон турмоқчи бўлса, йиқилиб тушаверади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أُمِّ سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَيْهَا فَسَمِعَ مُخَنَّثًا وَهُو يَقُولُ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أُمَيَّةَ إِنْ يَفْتَحِ اللَّهُ الطَّائِفَ غَدًا دَلَلْتُكَ عَلَى امْرَأَةٍ تُقْبِلُ بِأَرْبَعٍ وَتُدْبِرُ بِثَمَانٍ ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَخْرِجُوهُمْ مِنْ بُيُوتِكُمْ ‏"‏ ‏.‏

Umm Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ uning huzuriga kirdilar-da, bir muxannasning Abdulloh ibn Abu Umayyaga: «Agar Alloh ertaga Toifni fath qilib bersa, men senga oldi tomondan toʻrt, orqa tomondan sakkiz (burma) bilan keladigan bir ayolni koʻrsataman», deyayotganini eshitdilar. Shunda Nabiy ﷺ: «Bularni uylaringizdan chiqarib yuboringlar!» dedilar.Умм Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ унинг ҳузурига кирдилар-да, бир муханнаснинг Абдуллоҳ ибн Абу Умайяга: «Агар Аллоҳ эртага Тоифни фатҳ қилиб берса, мен сенга олди томондан тўрт, орқа томондан саккиз (бурма) билан келадиган бир аёлни кўрсатаман», деяётганини эшитдилар. Шунда Набий ﷺ: «Буларни уйларингиздан чиқариб юборинглар!» дедилар.