حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ الرَّقِّيُّ، وَأَيُّوبُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْوَزَّانُ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا مُعَمَّرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، أَنْبَأَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ أَرْطَاةَ، عَنْ عَبْدِ الْجَبَّارِ بْنِ وَائِلٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ اسْتُكْرِهَتِ امْرَأَةٌ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَدَرَأَ عَنْهَا الْحَدَّ وَأَقَامَهُ عَلَى الَّذِي أَصَابَهَا . وَلَمْ يَذْكُرْ أَنَّهُ جَعَلَ لَهَا مَهْرًا .
Woil ibn Hujr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ davrida bir ayol zoʻrlandi. U zot ayoldan hadni soqit qildilar va uni oʻziga tajovuz qilgan kishiga qoʻlladilar. Roviy unga mahr belgilanganini zikr qilmadi.Wоил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ даврида бир аёл зўрланди. У зот аёлдан ҳадни соқит қилдилар ва уни ўзига тажовуз қилган кишига қўлладилар. Ровий унга маҳр белгиланганини зикр қилмади.