Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga Tabuk gʻazotiga chiqdik. Biz bilan birga bir hamrohimiz ham bor edi. Biz yoʻlda ekanimizda u boshqa bir kishi bilan janjallashib qoldi. Haligi kishi hamrohimizning qoʻlini tishladi. Hamrohimiz esa qoʻlini uning ogʻzidan tortib oldi va uning oldingi tishini tushirib yubordi. Soʻng u Rasululloh ﷺ huzuriga kelib, tishining diyasini talab qildi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Biringiz birodariga qasddan yaqinlashib, uni aygʻir tuyaning tishlaganidek tishlaydi-yu, keyin kelib diya talab qiladimi? Buning uchun diya yoʻq», dedilar. Roviy aytadi: Shunday qilib, Rasululloh ﷺ uni bekor qildilar.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга Табук ғазотига чиқдик. Биз билан бирга бир ҳамроҳимиз ҳам бор эди. Биз йўлда эканимизда у бошқа бир киши билан жанжаллашиб қолди. Ҳалиги киши ҳамроҳимизнинг қўлини тишлади. Ҳамроҳимиз эса қўлини унинг оғзидан тортиб олди ва унинг олдинги тишини тушириб юборди. Сўнг у Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келиб, тишининг диясини талаб қилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз биродарига қасддан яқинлашиб, уни айғир туянинг тишлаганидек тишлайди-ю, кейин келиб дия талаб қиладими? Бунинг учун дия йўқ», дедилар. Ровий айтади: Шундай қилиб, Расулуллоҳ ﷺ уни бекор қилдилар.