حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ رَجُلاً، عَضَّ رَجُلاً عَلَى ذِرَاعِهِ فَنَزَعَ يَدَهُ فَوَقَعَتْ ثَنِيَّتُهُ فَرُفِعَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَبْطَلَهَا . وَقَالَ " يَقْضَمُ أَحَدُكُمْ كَمَا يَقْضَمُ الْفَحْلُ " .
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi boshqa bir kishini bilagidan tishlab oldi. U qoʻlini tortib olganida, tishlagan kishining oldingi tishi tushib ketdi. Bu ish Nabiy ﷺ huzuriga koʻtarilganida, u zot uni (tush tushibgan tishning diyatini) bekor qildilar va: «Sizlardan biringiz aygʻir tishlagandek tishlaydimi?», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши бошқа бир кишини билагидан тишлаб олди. У қўлини тортиб олганида, тишлаган кишининг олдинги тиши тушиб кетди. Бу иш Набий ﷺ ҳузурига кўтарилганида, у зот уни (туш тушибган тишнинг диятини) бекор қилдилар ва: «Сизлардан бирингиз айғир тишлагандек тишлайдими?», дедилар.