حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، وَالْحُسَيْنُ بْنُ الْحَسَنِ الْمَرْوَزِيُّ، وَسَهْلٌ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ مَرِضْتُ عَامَ الْفَتْحِ حَتَّى أَشْفَيْتُ عَلَى الْمَوْتِ فَعَادَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ أَىْ رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي مَالاً كَثِيرًا وَلَيْسَ يَرِثُنِي إِلاَّ ابْنَتِي أَفَأَتَصَدَّقُ بِثُلُثَىْ مَالِي قَالَ " لاَ " . قُلْتُ فَالشَّطْرُ قَالَ " لاَ " . قُلْتُ فَالثُّلُثُ قَالَ " الثُّلُثُ وَالثُّلُثُ كَثِيرٌ إِنَّكَ أَنْ تَتْرُكَ وَرَثَتَكَ أَغْنِيَاءَ خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَتْرُكَهُمْ عَالَةً يَتَكَفَّفُونَ النَّاسَ " .
Saʼd ibn Abu Vaqqos (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Fath yilida kasal boʻlib, oʻlar holatga yetdim. Rasululloh ﷺ meni yoʻqlab keldilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, mening koʻp molim bor, menga qizimdan boshqa voris yoʻq. Molimning uchdan ikkisini sadaqa qilaymi?» dedim. U zot: «Yoʻq», dedilar. Men: «Yarmini-chi?» dedim. U zot: «Yoʻq», dedilar. Men: «Uchdan birini-chi?» dedim. U zot: «Uchdan bir, uchdan bir ham koʻpdir. Vorislaringni boy qoldirishing, ularni odamlarga qoʻl choʻzib yuradigan muhtoj holda qoldirishingdan koʻra yaxshiroqdir», dedilar.Саъд ибн Абу Ваққос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Фатҳ йилида касал бўлиб, ўлар ҳолатга етдим. Расулуллоҳ ﷺ мени йўқлаб келдилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, менинг кўп молим бор, менга қизимдан бошқа ворис йўқ. Молимнинг учдан иккисини садақа қилайми?» дедим. У зот: «Йўқ», дедилар. Мен: «Ярмини-чи?» дедим. У зот: «Йўқ», дедилар. Мен: «Учдан бирини-чи?» дедим. У зот: «Учдан бир, учдан бир ҳам кўпдир. Ворисларингни бой қолдиришинг, уларни одамларга қўл чўзиб юрадиган муҳтож ҳолда қолдиришингдан кўра яхшироқдир», дедилар.