حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَنْبَأَنَا حَرِيزُ بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَيْسَرَةَ، عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، عَنْ بُسْرِ بْنِ جَحَّاشٍ الْقُرَشِيِّ، قَالَ بَزَقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي كَفِّهِ ثُمَّ وَضَعَ أَصْبُعَهُ السَّبَّابَةَ وَقَالَ " يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَّى تُعْجِزُنِي ابْنَ آدَمَ وَقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ مِثْلِ هَذِهِ فَإِذَا بَلَغَتْ نَفْسُكَ هَذِهِ - وَأَشَارَ إِلَى حَلْقِهِ - قُلْتَ أَتَصَدَّقُ وَأَنَّى أَوَانُ الصَّدَقَةِ " .
Busr ibn Jahhosh al-Qurashiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ kaftlariga tupurdilar, soʻng koʻrsatkich barmoqlarini qoʻyib: «Alloh azza va jalla: ‹Ey Odam farzandi, seni mana shunday (bir tomchi)dan yaratganim holda, qanday qilib Meni ojiz qoldirmoqchisan? Joning mana bunga — (u zot boʻgʻizlariga ishora qildilar) — yetgan chogʻda: Sadaqa qilaman, deysan. Endi sadaqaning vaqti qayoqda?› deydi», dedilar.Буср ибн Жаҳҳош ал-Қураший (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ кафтларига тупурдилар, сўнг кўрсаткич бармоқларини қўйиб: «Аллоҳ азза ва жалла: ‹Эй Одам фарзанди, сени мана шундай (бир томчи)дан яратганим ҳолда, қандай қилиб Мени ожиз қолдирмоқчисан? Жонинг мана бунга — (у зот бўғизларига ишора қилдилар) — етган чоғда: Садақа қиламан, дейсан. Энди садақанинг вақти қаёқда?› дейди», дедилар.