حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، أَنَّهُ انْتَهَى إِلَى الرَّبَذَةِ وَقَدْ أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَإِذَا عَبْدٌ يَؤُمُّهُمْ فَقِيلَ هَذَا أَبُو ذَرٍّ . فَذَهَبَ يَتَأَخَّرُ فَقَالَ أَبُو ذَرٍّ أَوْصَانِي خَلِيلِي صلى الله عليه وسلم أَنْ أَسْمَعَ وَأُطِيعَ وَإِنْ كَانَ عَبْدًا حَبَشِيًّا مُجَدَّعَ الأَطْرَافِ .
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Rabazaga yetib borganida namoz uchun iqoma aytilgan edi. Qarasa, bir qul ularga imomlik qilayotgan edi. «Bu Abu Zarr-ku», deyilgach, u (qul namozda) orqaga chekinmoqchi boʻldi. Shunda Abu Zarr: «Doʻstim ﷺ menga aʼzolari kesilgan habashiy bir qul boʻlsa ham, quloq solishimni va itoat qilishimni vasiyat qilganlar», dedi.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Рабазага етиб борганида намоз учун иқома айтилган эди. Қараса, бир қул уларга имомлик қилаётган эди. «Бу Абу Зарр-ку», дейилгач, у (қул намозда) орқага чекинмоқчи бўлди. Шунда Абу Зарр: «Дўстим ﷺ менга аъзолари кесилган ҳабаший бир қул бўлса ҳам, қулоқ солишимни ва итоат қилишимни васият қилганлар», деди.