حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ حَفْصَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا شَأْنُ النَّاسِ حَلُّوا وَلَمْ تَحِلَّ أَنْتَ مِنْ عُمْرَتِكَ قَالَ " إِنِّي لَبَّدْتُ رَأْسِي وَقَلَّدْتُ هَدْيِي فَلاَ أَحِلُّ حَتَّى أَنْحَرَ " .
Hafsa (roziyallohu anho)dan — Nabiy ﷺ ning ayollari — rivoyat qilinadi: «Men: ‹Ey Rasululloh, odamlarga nima boʻlyaptiki, ular ehromdan chiqdilar, siz esa umrangizdan ehromdan chiqmadingiz?› dedim. U zot: ‹Men boshimni yogʻlab yopishtirdim va qurbonligimga marjon osdim, shuning uchun qurbonlik qilmagunimcha ehromdan chiqmayman›, dedilar», dedi.Ҳафса (розияллоҳу анҳо)дан — Набий ﷺ нинг аёллари — ривоят қилинади: «Мен: ‹Эй Расулуллоҳ, одамларга нима бўляптики, улар эҳромдан чиқдилар, сиз эса умрангиздан эҳромдан чиқмадингиз?› дедим. У зот: ‹Мен бошимни ёғлаб ёпиштирдим ва қурбонлигимга маржон осдим, шунинг учун қурбонлик қилмагунимча эҳромдан чиқмайман›, дедилар», деди.