Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Bu oyat men haqimda nozil boʻldi. Boshimda ozor bor edi, chumolilar yuzimga toʻkilib turgan holda meni Rasululloh ﷺning huzurlariga olib borishdi. U zot: ‹Senga bunchalik mashaqqat yetganini bilmagan ekanman. Qoʻyging bormi?› dedilar. Men: ‹Yoʻq›, dedim. Shunda: {Fidya sifatida roʻza tutmoq yoki sadaqa bermoq yoxud qurbonlik soʻymoq lozim} degan bu oyat nozil boʻldi». U aytdi: «Roʻza uch kun, sadaqa esa olti miskinga boʻlib, har bir miskinga yarim soʻ taomdan berish, qurbonlik esa bir qoʻydir».Каъб ибн Ужра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Бу оят мен ҳақимда нозил бўлди. Бошимда озор бор эди, чумолилар юзимга тўкилиб турган ҳолда мени Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига олиб боришди. У зот: ‹Сенга бунчалик машаққат етганини билмаган эканман. Қўйгинг борми?› дедилар. Мен: ‹Йўқ›, дедим. Шунда: {Фидя сифатида рўза тутмоқ ёки садақа бермоқ ёхуд қурбонлик сўймоқ лозим} деган бу оят нозил бўлди». У айтди: «Рўза уч кун, садақа эса олти мискинга бўлиб, ҳар бир мискинга ярим сў таомдан бериш, қурбонлик эса бир қўйдир».