حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعٍ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، قَالَ أَمَرَنِي النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ حِينَ آذَانِي الْقَمْلُ أَنْ أَحْلِقَ رَأْسِي وَأَصُومَ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ أَوْ أُطْعِمَ سِتَّةَ مَسَاكِينَ وَقَدْ عَلِمَ أَنْ لَيْسَ عِنْدِي مَا أَنْسُكُ .
Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Chumolilar meni ozorlaganida, Nabiy ﷺ menga boshimni qirishni va uch kun roʻza tutishni yoki olti miskinni taomlantirishni buyurdilar. U zot mening qurbonlik soʻyadigan narsam yoʻqligini bilar edilar».Каъб ибн Ужра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Чумолилар мени озорлаганида, Набий ﷺ менга бошимни қиришни ва уч кун рўза тутишни ёки олти мискинни таомлантиришни буюрдилар. У зот менинг қурбонлик сўядиган нарсам йўқлигини билар эдилар».