حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَتْ كُنْتُ أَفْتِلُ الْقَلاَئِدَ لِهَدْىِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَيُقَلِّدُ هَدْيَهُ ثُمَّ يَبْعَثُ بِهِ ثُمَّ يُقِيمُ لاَ يَجْتَنِبُ شَيْئًا مِمَّا يَجْتَنِبُهُ الْمُحْرِمُ .
Nabiyning ﷺ zavjalari Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men Nabiyning ﷺ qurbonligiga boʻyintumorlar eshar edim. U zot qurbonligiga boʻyintumor taqib, soʻng uni (Makkaga) joʻnatar, keyin (Madinada) qolib, ehromdagi kishi saqlanadigan narsalardan hech narsadan saqlanmas edilar», dedilar.Набийнинг ﷺ завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Мен Набийнинг ﷺ қурбонлигига бўйинтуморлар эшар эдим. У зот қурбонлигига бўйинтумор тақиб, сўнг уни (Маккага) жўнатар, кейин (Мадинада) қолиб, эҳромдаги киши сақланадиган нарсалардан ҳеч нарсадан сақланмас эдилар», дедилар.