أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، وَعَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُهْدِي مِنَ الْمَدِينَةِ فَأَفْتِلُ قَلاَئِدَ هَدْيِهِ ثُمَّ لاَ يَجْتَنِبُ شَيْئًا مِمَّا يَجْتَنِبُهُ الْمُحْرِمُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: «Rasululloh ﷺ Madinadan qurbonlik (hadiy) joʻnatar edilar, men esa u zotning qurbonligining qiladchoqlarini eshar edim, soʻng u zot ehromdagi kishi tiyiladigan narsalarning hech biridan tiyilmas edilar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у шундай деди: «Расулуллоҳ ﷺ Мадинадан қурбонлик (ҳадий) жўнатар эдилар, мен эса у зотнинг қурбонлигининг қиладчоқларини эшар эдим, сўнг у зот эҳромдаги киши тийиладиган нарсаларнинг ҳеч биридан тийилмас эдилар».