أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي حَسَّانَ الأَعْرَجِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَمَّا كَانَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ أَمَرَ بِبَدَنَتِهِ فَأُشْعِرَ فِي سَنَامِهَا مِنَ الشِّقِّ الأَيْمَنِ ثُمَّ سَلَتَ عَنْهَا وَقَلَّدَهَا نَعْلَيْنِ فَلَمَّا اسْتَوَتْ بِهِ عَلَى الْبَيْدَاءِ أَهَلَّ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Zul-Hulayfada boʻlganlarida qurbonlik tuyasi haqida amr qildilar, shunda uning oʻrkachi oʻng tomonidan belgilandi, soʻng u zot undan qonni artdilar va unga ikkita choriq (osib) qiladchoq soldilar. Bayda choʻliga chiqib olganlarida esa talbiya aytdilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Зул-Ҳулайфада бўлганларида қурбонлик туяси ҳақида амр қилдилар, шунда унинг ўркачи ўнг томонидан белгиланди, сўнг у зот ундан қонни артдилар ва унга иккита чориқ (осиб) қиладчоқ солдилар. Байда чўлига чиқиб олганларида эса талбия айтдилар.