حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ الشَّيْبَانِيِّ، قَالَ سَأَلْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي أَوْفَى عَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ الأَهْلِيَّةِ، فَقَالَ أَصَابَتْنَا مَجَاعَةٌ يَوْمَ خَيْبَرَ وَنَحْنُ مَعَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَقَدْ أَصَابَ الْقَوْمُ حُمُرًا خَارِجًا مِنَ الْمَدِينَةِ فَنَحَرْنَاهَا وَإِنَّ قُدُورَنَا لَتَغْلِي إِذْ نَادَى مُنَادِي النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنِ اكْفَئُوا الْقُدُورَ وَلاَ تَطْعَمُوا مِنْ لُحُومِ الْحُمُرِ شَيْئًا . فَأَكْفَأْنَاهَا . فَقُلْتُ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى حَرَّمَهَا تَحْرِيمًا قَالَ تَحَدَّثْنَا أَنَّمَا حَرَّمَهَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَلْبَتَّةَ مِنْ أَجْلِ أَنَّهَا تَأْكُلُ الْعَذِرَةَ .
Abdulloh ibn Abu Avfo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Xaybar kuni biz Nabiy ﷺ bilan birga edik, bizni ochlik chulgʻab oldi. Qavm Madinadan tashqarida bir necha eshaklarni oʻlja qildi, biz ularni soʻyib olgan edik. Qozonlarimiz qaynayotgan payt Nabiyning ﷺ munodiysi: ‹Qozonlarni toʻnkarib tashlanglar va eshak goʻshtlaridan hech narsa yemanglar!› deb chaqirdi. Shunda biz ularni toʻnkarib tashladik», dedi. Men Abdulloh ibn Abu Avfoga: «Uni butunlay harom qildilarmi?» dedim. U: «Rasululloh ﷺ uni eshaklar najosat yeydigani sababli butunlay harom qildilar, deb aytardik», dedi.Абдуллоҳ ибн Абу Авфо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Хайбар куни биз Набий ﷺ билан бирга эдик, бизни очлик чулғаб олди. Қавм Мадинадан ташқарида бир неча эшакларни ўлжа қилди, биз уларни сўйиб олган эдик. Қозонларимиз қайнаётган пайт Набийнинг ﷺ мунодийси: ‹Қозонларни тўнкариб ташланглар ва эшак гўштларидан ҳеч нарса еманглар!› деб чақирди. Шунда биз уларни тўнкариб ташладик», деди. Мен Абдуллоҳ ибн Абу Авфога: «Уни бутунлай ҳаром қилдиларми?» дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺ уни эшаклар нажосат ейдигани сабабли бутунлай ҳаром қилдилар, деб айтардик», деди.