حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ وَاصِلِ بْنِ السَّائِبِ، عَنْ أَبِي سَوْرَةَ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا السَّلاَمُ فَمَا الاِسْتِئْنَاسُ قَالَ " يَتَكَلَّمُ الرَّجُلُ تَسْبِيحَةً وَتَكْبِيرَةً وَتَحْمِيدَةً وَيَتَنَحْنَحُ وَيُؤْذِنُ أَهْلَ الْبَيْتِ " .
Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz: «Yo Rasululloh, bu salom (maʼlum), ammo izn soʻrash (istiʼnos) nima?» dedik. U zot: «Kishi tasbeh, takbir va tahmid aytadi, tomogʻini qiradi va uy egalariga (kelganini) bildiradi», dedilar.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз: «Ё Расулуллоҳ, бу салом (маълум), аммо изн сўраш (истиънос) нима?» дедик. У зот: «Киши тасбеҳ, такбир ва таҳмид айтади, томоғини қиради ва уй эгаларига (келганини) билдиради», дедилар.