حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " كَلِمَتَانِ خَفِيفَتَانِ عَلَى اللِّسَانِ ثَقِيلَتَانِ فِي الْمِيزَانِ حَبِيبَتَانِ إِلَى الرَّحْمَنِ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ikki kalima borki, ular tilda yengil, mezonda ogʻir, Rahmonga suyukli boʻlgandir: ‹Subhanallohi va bihamdihi, subhanallohil-aziim› (Allohni poklab hamd aytaman, ulugʻ Allohni poklayman)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Икки калима борки, улар тилда енгил, мезонда оғир, Раҳмонга суюкли бўлгандир: ‹Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи, субҳаналлоҳил-азиим› (Аллоҳни поклаб ҳамд айтаман, улуғ Аллоҳни поклайман)», дедилар.