حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَلاَّمِ بْنِ شُرَحْبِيلَ أَبِي شُرَحْبِيلَ، عَنْ حَبَّةَ، وَسَوَاءٍ، ابْنَىْ خَالِدٍ قَالاَ دَخَلْنَا عَلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَهُوَ يُعَالِجُ شَيْئًا فَأَعَنَّاهُ عَلَيْهِ فَقَالَ " لاَ تَيْأَسَا مِنَ الرِّزْقِ مَا تَهَزَّزَتْ رُءُوسُكُمَا فَإِنَّ الإِنْسَانَ تَلِدُهُ أُمُّهُ أَحْمَرَ لَيْسَ عَلَيْهِ قِشْرٌ ثُمَّ يَرْزُقُهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ " .
Habba ibn Xolid (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz Paygʻambar ﷺ huzurlariga kirdik, u zot bir ish qilayotgan edilar. Biz u zotga oʻsha ishda yordam berdik. Shunda u zot: ‹Boshlaringiz qimirlab turar ekan, rizqdan noumid boʻlmanglar. Zero, insonni onasi qip-qizil, ustida poʻsti yoʻq holda tugʻadi, soʻng aziz va jalil Alloh uni rizqlantiradi›, dedilar».Ҳабба ибн Холид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Биз Пайғамбар ﷺ ҳузурларига кирдик, у зот бир иш қилаётган эдилар. Биз у зотга ўша ишда ёрдам бердик. Шунда у зот: ‹Бошларингиз қимирлаб турар экан, ризқдан ноумид бўлманглар. Зеро, инсонни онаси қип-қизил, устида пўсти йўқ ҳолда туғади, сўнг азиз ва жалил Аллоҳ уни ризқлантиради›, дедилар».