حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنْ حَاتِمِ بْنِ أَبِي صَغِيرَةَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ الْقَاسِمِ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ يُحْشَرُ النَّاسُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ " حُفَاةً عُرَاةً " . قُلْتُ وَالنِّسَاءُ قَالَ " وَالنِّسَاءُ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا يُسْتَحْيَى قَالَ " يَا عَائِشَةُ الأَمْرُ أَشَدُّ مِنْ أَنْ يَنْظُرَ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men: «Yo Rasululloh, qiyomat kunida odamlar qanday toʻplanadilar?» dedim. U zot: «Yalangoyoq, yalangʻoch holda», dedilar. Men: «Ayollar ham-a?» dedim. U zot: «Ayollar ham», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, uyalinmaydimi?» dedim. U zot: «Ey Oisha, ish ularning bir-biriga qarashidan koʻra ogʻirroqdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен: «Ё Расулуллоҳ, қиёмат кунида одамлар қандай тўпланадилар?» дедим. У зот: «Ялангоёқ, яланғоч ҳолда», дедилар. Мен: «Аёллар ҳам-а?» дедим. У зот: «Аёллар ҳам», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, уялинмайдими?» дедим. У зот: «Эй Оиша, иш уларнинг бир-бирига қарашидан кўра оғирроқдир», дедилар.