Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan gʻazotlaridan birida edik. U zot bir qavmning yonidan oʻtdilar va: «Bular qanaqa odamlar?» dedilar. Ular: «Biz musulmonlarmiz», dedilar. Bir ayol tandirini yoqar, yonida oʻgʻli ham bor edi. Tandirning oloviu balandlagach, ayol oʻgʻlini nari surdi. Soʻng u Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Siz Allohning Rasulimisiz?» dedi. U zot: «Ha», dedilar. Ayol: «Otam va onam sizga fido boʻlsin, Alloh rahm qiluvchilarning eng rahmlisi emasmi?» dedi. U zot: «Ha, shundaydir», dedilar. Ayol: «Alloh oʻz bandalariga onaning bolasiga boʻlgan rahmidan koʻra rahmliroq emasmi?» dedi. U zot: «Ha, shundaydir», dedilar. Ayol: «Ona esa oʻz farzandini olovga tashlamaydi-ku», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ boshlarini egib yigʻladilar, soʻng boshlarini unga qarab koʻtardilar va: «Alloh oʻz bandalaridan faqat Allohga qarshi bosh koʻtargan, ‹La ilaha illalloh› deyishdan bosh tortgan itoatsiz, isyonkorni azoblaydi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан ғазотларидан бирида эдик. У зот бир қавмнинг ёнидан ўтдилар ва: «Булар қанақа одамлар?» дедилар. Улар: «Биз мусулмонлармиз», дедилар. Бир аёл тандирини ёқар, ёнида ўғли ҳам бор эди. Тандирнинг оловиу баландлагач, аёл ўғлини нари сурди. Сўнг у Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Сиз Аллоҳнинг Расулимисиз?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар. Аёл: «Отам ва онам сизга фидо бўлсин, Аллоҳ раҳм қилувчиларнинг энг раҳмлиси эмасми?» деди. У зот: «Ҳа, шундайдир», дедилар. Аёл: «Аллоҳ ўз бандаларига онанинг боласига бўлган раҳмидан кўра раҳмлироқ эмасми?» деди. У зот: «Ҳа, шундайдир», дедилар. Аёл: «Она эса ўз фарзандини оловга ташламайди-ку», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ бошларини эгиб йиғладилар, сўнг бошларини унга қараб кўтардилар ва: «Аллоҳ ўз бандаларидан фақат Аллоҳга қарши бош кўтарган, ‹Ла илаҳа иллаллоҳ› дейишдан бош тортган итоатсиз, исёнкорни азоблайди», дедилар.