حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ الْهَجَرِيِّ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَلْقَى اللَّهَ غَدًا مُسْلِمًا فَلْيُحَافِظْ عَلَى هَؤُلاَءِ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ حَيْثُ يُنَادَى بِهِنَّ فَإِنَّهُنَّ مِنْ سُنَنِ الْهُدَى وَإِنَّ اللَّهَ شَرَعَ لِنَبِيِّكُمْ ـ صلى الله عليه وسلم ـ سُنَنَ الْهُدَى وَلَعَمْرِي لَوْ أَنَّ كُلَّكُمْ صَلَّى فِي بَيْتِهِ لَتَرَكْتُمْ سُنَّةَ نَبِيِّكُمْ وَلَوْ تَرَكْتُمْ سُنَّةَ نَبِيِّكُمْ لَضَلَلْتُمْ وَلَقَدْ رَأَيْتُنَا وَمَا يَتَخَلَّفُ عَنْهَا إِلاَّ مُنَافِقٌ مَعْلُومُ النِّفَاقِ وَلَقَدْ رَأَيْتُ الرَّجُلَ يُهَادَى بَيْنَ الرَّجُلَيْنِ حَتَّى يَدْخُلَ فِي الصَّفِّ وَمَا مِنْ رَجُلٍ يَتَطَهَّرُ فَيُحْسِنُ الطُّهُورَ فَيَعْمِدُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَيُصَلِّي فِيهِ فَمَا يَخْطُو خَطْوَةً إِلاَّ رَفَعَ اللَّهُ لَهُ بِهَا دَرَجَةً وَحَطَّ عَنْهُ بِهَا خَطِيئَةً .
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Kimni ertaga Allohga musulmon holida yoʻliqishi xursand qilsa, chaqiriq (azon) aytiladigan joyda ushbu besh vaqt namozni saqlasin. Chunki ular hidoyat sunnatlaridandir. Alloh Paygʻambaringizga ﷺ hidoyat sunnatlarini joriy qilgan. Umrim bilan qasamki, agar hammangiz uyingizda namoz oʻqisangiz, Paygʻambaringizning sunnatini tark qilgan boʻlasiz. Agar Paygʻambaringizning sunnatini tark qilsangiz, adashib ketasiz. Darhaqiqat, biz shunday paytni koʻrdikki, unga (jamoat namoziga) faqat nifoqi maʼlum boʻlgan munofiqgina hozir boʻlmas edi. Men bir kishini ikki kishi orasida suyab keltirilib, safga qoʻshilguncha (olib kelinganini) koʻrgan edim. Hech bir kishi taharat qilib, uni chiroyli qilib bajarib, soʻng masjidni qasd qilib, unda namoz oʻqir ekan, tashlagan har bir qadami evaziga Alloh unga bir daraja koʻtarmasa va bir xatosini oʻchirmasa qolmaydi.»Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Кимни эртага Аллоҳга мусулмон ҳолида йўлиқиши хурсанд қилса, чақириқ (азон) айтиладиган жойда ушбу беш вақт намозни сақласин. Чунки улар ҳидоят суннатларидандир. Аллоҳ Пайғамбарингизга ﷺ ҳидоят суннатларини жорий қилган. Умрим билан қасамки, агар ҳаммангиз уйингизда намоз ўқисангиз, Пайғамбарингизнинг суннатини тарк қилган бўласиз. Агар Пайғамбарингизнинг суннатини тарк қилсангиз, адашиб кетасиз. Дарҳақиқат, биз шундай пайтни кўрдикки, унга (жамоат намозига) фақат нифоқи маълум бўлган мунофиқгина ҳозир бўлмас эди. Мен бир кишини икки киши орасида суяб келтирилиб, сафга қўшилгунча (олиб келинганини) кўрган эдим. Ҳеч бир киши таҳарат қилиб, уни чиройли қилиб бажариб, сўнг масжидни қасд қилиб, унда намоз ўқир экан, ташлаган ҳар бир қадами эвазига Аллоҳ унга бир даража кўтармаса ва бир хатосини ўчирмаса қолмайди.»