حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَتِ الأَنْصَارُ بَعِيدَةً مَنَازِلُهُمْ مِنَ الْمَسْجِدِ فَأَرَادُوا أَنْ يَقْتَرِبُوا فَنَزَلَتْ {وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ} قَالَ فَثَبَتُوا .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Ansorlarning manzillari masjiddan uzoq edi, shuning uchun ular yaqinroq koʻchmoqchi boʻldilar. Shunda {Biz ularning qilib qoʻygan (amallari)ni ham, qoldirgan izlarini ham yozib qoʻyurmiz} (Yosin 12) oyati nozil boʻldi. U (Ikrima) dedi: Bas, ular (oʻz joylarida) turib qoldilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Ансорларнинг манзиллари масжиддан узоқ эди, шунинг учун улар яқинроқ кўчмоқчи бўлдилар. Шунда {Биз уларнинг қилиб қўйган (амаллари)ни ҳам, қолдирган изларини ҳам ёзиб қўюрмиз} (Ёсин 12) ояти нозил бўлди. У (Икрима) деди: Бас, улар (ўз жойларида) туриб қолдилар.