حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى، مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ أَرَادَتْ بَنُو سَلِمَةَ أَنْ يَتَحَوَّلُوا، مِنْ دِيَارِهِمْ إِلَى قُرْبِ الْمَسْجِدِ فَكَرِهَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنْ يُعْرُوا الْمَدِينَةَ فَقَالَ " يَا بَنِي سَلِمَةَ أَلاَ تَحْتَسِبُونَ آثَارَكُمْ " . فَأَقَامُوا .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Banu Salima (qabilasi) oʻz uylaridan masjidga yaqin joyga koʻchib oʻtmoqchi boʻldilar. Nabiy ﷺ Madinaning chetlari boʻshab qolishini yoqtirmadilar va: «Ey Banu Salima, izlaringiz (qadamlaringiz) uchun ajr umid qilmaysizmi?» dedilar. Shunda ular (oʻz joylarida) qolib ketdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бану Салима (қабиласи) ўз уйларидан масжидга яқин жойга кўчиб ўтмоқчи бўлдилар. Набий ﷺ Мадинанинг четлари бўшаб қолишини ёқтирмадилар ва: «Эй Бану Салима, изларингиз (қадамларингиз) учун ажр умид қилмайсизми?» дедилар. Шунда улар (ўз жойларида) қолиб кетдилар.