Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Biz u kishi bilan bir safarda edik. U bizga imomlik qilib namoz oʻqidi, soʻng biz u bilan birga qaytdik. U oʻgirilib qarab, baʼzi kishilarning namoz oʻqiyotganini koʻrdi va: «Bular nima qilishyapti?» dedi. Men: «Nafl oʻqishyapti», dedim. U: «Agar men nafl oʻqiydigan boʻlsam, farz namozimni ham toʻliq oʻqigan boʻlardim. Ey birodarimning oʻgʻli, men Rasululloh ﷺ ga hamroh boʻldim, u zot Alloh joniga olguncha safarda ikki rakaatdan ortiq oʻqimadilar. Soʻng Abu Bakrga hamroh boʻldim, u ham ikki rakaatdan ortiq oʻqimadi. Soʻng Umarga hamroh boʻldim, u ham ikki rakaatdan ortiq oʻqimadi. Soʻng Usmonga hamroh boʻldim, u ham Alloh ularni joniga olguncha ikki rakaatdan ortiq oʻqimadi. Alloh esa: {Sizlar uchun Allohning Rasulida goʻzal oʻrnak bordir} deydi», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Биз у киши билан бир сафарда эдик. У бизга имомлик қилиб намоз ўқиди, сўнг биз у билан бирга қайтдик. У ўгирилиб қараб, баъзи кишиларнинг намоз ўқиётганини кўрди ва: «Булар нима қилишяпти?» деди. Мен: «Нафл ўқишяпти», дедим. У: «Агар мен нафл ўқийдиган бўлсам, фарз намозимни ҳам тўлиқ ўқиган бўлардим. Эй биродаримнинг ўғли, мен Расулуллоҳ ﷺ га ҳамроҳ бўлдим, у зот Аллоҳ жонига олгунча сафарда икки ракаатдан ортиқ ўқимадилар. Сўнг Абу Бакрга ҳамроҳ бўлдим, у ҳам икки ракаатдан ортиқ ўқимади. Сўнг Умарга ҳамроҳ бўлдим, у ҳам икки ракаатдан ортиқ ўқимади. Сўнг Усмонга ҳамроҳ бўлдим, у ҳам Аллоҳ уларни жонига олгунча икки ракаатдан ортиқ ўқимади. Аллоҳ эса: {Сизлар учун Аллоҳнинг Расулида гўзал ўрнак бордир} дейди», деди.