أَخْبَرَنِي نُوحُ بْنُ حَبِيبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، كُنْتُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ فِي سَفَرٍ فَصَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَى طِنْفِسَةٍ لَهُ فَرَأَى قَوْمًا يُسَبِّحُونَ قَالَ مَا يَصْنَعُ هَؤُلاَءِ قُلْتُ يُسَبِّحُونَ . قَالَ لَوْ كُنْتُ مُصَلِّيًا قَبْلَهَا أَوْ بَعْدَهَا لأَتْمَمْتُهَا صَحِبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَانَ لاَ يَزِيدُ فِي السَّفَرِ عَلَى الرَّكْعَتَيْنِ وَأَبَا بَكْرٍ حَتَّى قُبِضَ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ - رضى الله عنهم - كَذَلِكَ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Hafs ibn Osim aytadi: «Men safarda Ibn Umar bilan birga edim. U peshin va asrni ikki rakaatdan oʻqidi, soʻng oʻz gilamchasi tomon yurdi. Baʼzi kishilarning nafl oʻqiyotganini koʻrib: ‹Bular nima qilyapti?› dedi. Men: ‹Nafl oʻqishyapti›, dedim. U: ‹Agar men undan oldin yoki keyin namoz oʻqiydigan boʻlsam, uni toʻliq oʻqigan boʻlardim. Men Rasululloh ﷺga hamroh boʻlganman, u zot safarda ikki rakaatdan ortiq oʻqimasdilar. Abu Bakr ham vafot etgunicha shunday qildi, Umar va Usmon (roziyallohu anhum) ham shunday qildilar›, dedi», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Ҳафс ибн Осим айтади: «Мен сафарда Ибн Умар билан бирга эдим. У пешин ва асрни икки ракаатдан ўқиди, сўнг ўз гиламчаси томон юрди. Баъзи кишиларнинг нафл ўқиётганини кўриб: ‹Булар нима қиляпти?› деди. Мен: ‹Нафл ўқишяпти›, дедим. У: ‹Агар мен ундан олдин ёки кейин намоз ўқийдиган бўлсам, уни тўлиқ ўқиган бўлардим. Мен Расулуллоҳ ﷺга ҳамроҳ бўлганман, у зот сафарда икки ракаатдан ортиқ ўқимасдилар. Абу Бакр ҳам вафот этгунича шундай қилди, Умар ва Усмон (розияллоҳу анҳум) ҳам шундай қилдилар›, деди», деди.