حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ قَابُوسَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَرْسَلَ أَبِي إِلَى عَائِشَةَ أَىُّ صَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ أَحَبَّ إِلَيْهِ أَنْ يُوَاظِبَ عَلَيْهَا؟ قَالَتْ: كَانَ يُصَلِّي أَرْبَعًا قَبْلَ الظُّهْرِ. يُطِيلُ فِيهِنَّ الْقِيَامَ، وَيُحْسِنُ فِيهِنَّ الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Undan Rasululloh ﷺ qaysi namozni doimiy ravishda oʻqishni koʻproq yaxshi koʻrar edilar, deb soʻralganida, u: «Peshindan oldin toʻrt rakaat oʻqir edilar, ularda qiyomni uzoq qilib, ruku va sajdalarini goʻzal bajarardilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ундан Расулуллоҳ ﷺ қайси намозни доимий равишда ўқишни кўпроқ яхши кўрар эдилар, деб сўралганида, у: «Пешиндан олдин тўрт ракаат ўқир эдилар, уларда қиёмни узоқ қилиб, руку ва саждаларини гўзал бажарардилар», деди.