Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ xavf namozi haqida: «Imom oʻzi bilan birga bir toifaga namoz oʻqitadi, ular bir sajda qiladilar, ulardan bir toifa esa oʻzlari bilan dushman orasida (posbonlik qilib) turadi. Soʻng oʻz amirlari bilan sajda qilganlar chekinib, namoz oʻqimaganlarning oʻrniga oʻtadilar, namoz oʻqimaganlar esa oldinga chiqib, oʻz amirlari bilan bir sajda oʻqiydilar. Soʻng amirlari oʻz namozini oʻqib boʻlgan holda chekinadi, ikki toifaning har biri esa oʻzi uchun bir sajdani oʻqiydi. Agar bundan-da qattiqroq xavf boʻlsa, u holda piyoda yoki minib (oʻqiylar)», dedilar. Roviy: «Bu yerda sajda deganda rakaatni nazarda tutgan», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ хавф намози ҳақида: «Имом ўзи билан бирга бир тоифага намоз ўқитади, улар бир сажда қиладилар, улардан бир тоифа эса ўзлари билан душман орасида (посбонлик қилиб) туради. Сўнг ўз амирлари билан сажда қилганлар чекиниб, намоз ўқимаганларнинг ўрнига ўтадилар, намоз ўқимаганлар эса олдинга чиқиб, ўз амирлари билан бир сажда ўқийдилар. Сўнг амирлари ўз намозини ўқиб бўлган ҳолда чекинади, икки тоифанинг ҳар бири эса ўзи учун бир саждани ўқийди. Агар бундан-да қаттиқроқ хавф бўлса, у ҳолда пиёда ёки миниб (ўқийлар)», дедилар. Ровий: «Бу ерда сажда деганда ракаатни назарда тутган», деди.