حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الأَنْصَارِيُّ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ صَالِحِ بْنِ خَوَّاتٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، أَنَّهُ قَالَ فِي صَلاَةِ الْخَوْفِ قَالَ يَقُومُ الإِمَامُ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ وَتَقُومُ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَهُ وَطَائِفَةٌ مِنْ قِبَلِ الْعَدُوِّ وَوُجُوهُهُمْ إِلَى الصَّفِّ فَيَرْكَعُ بِهِمْ رَكْعَةً وَيَرْكَعُونَ لأَنْفُسِهِمْ وَيَسْجُدُونَ لأَنْفُسِهِمْ سَجْدَتَيْنِ فِي مَكَانِهِمْ ثُمَّ يَذْهَبُونَ إِلَى مُقَامِ أُولَئِكَ وَيَجِيءُ أُولَئِكَ فَيَرْكَعُ بِهِمْ رَكْعَةً وَيَسْجُدُ بِهِمْ سَجْدَتَيْنِ فَهِيَ لَهُ ثِنْتَانِ وَلَهُمْ وَاحِدَةٌ ثُمَّ يَرْكَعُونَ رَكْعَةً وَاحِدَةً وَيَسْجُدُونَ سَجْدَتَيْنِ . قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ فَسَأَلْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ الْقَطَّانَ عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَحَدَّثَنِي عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ صَالِحِ بْنِ خَوَّاتٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بِمِثْلِ حَدِيثِ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ . قَالَ قَالَ لِي يَحْيَى اكْتُبْهُ إِلَى جَنْبِهِ وَلَسْتُ أَحْفَظُ الْحَدِيثَ وَلَكِنْ مِثْلُ حَدِيثِ يَحْيَى .
Sahl ibn Abu Hasma (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u xavf namozi haqida shunday dedi: «Imom qiblaga yuzlanib turadi, ulardan bir toifa u bilan birga turadi, bir toifa esa dushman tomonda, yuzlari saf tomonga qaragan holda turadi. Imom ular bilan bir rakaat oʻqiydi, ular esa oʻzlari uchun (yana bir) rakaat qiladilar va oʻz joylarida oʻzlari uchun ikki sajda qiladilar. Soʻng anavilarning oʻrniga boradilar, anavilar keladi va imom ular bilan bir rakaat oʻqiydi, ular bilan ikki sajda qiladi. Shunday qilib, imom uchun ikki rakaat, ular uchun bir rakaat boʻladi. Soʻng ular yana bir rakaat oʻqiydilar va ikki sajda qiladilar».Саҳл ибн Абу Ҳасма (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у хавф намози ҳақида шундай деди: «Имом қиблага юзланиб туради, улардан бир тоифа у билан бирга туради, бир тоифа эса душман томонда, юзлари саф томонга қараган ҳолда туради. Имом улар билан бир ракаат ўқийди, улар эса ўзлари учун (яна бир) ракаат қиладилар ва ўз жойларида ўзлари учун икки сажда қиладилар. Сўнг анавиларнинг ўрнига борадилар, анавилар келади ва имом улар билан бир ракаат ўқийди, улар билан икки сажда қилади. Шундай қилиб, имом учун икки ракаат, улар учун бир ракаат бўлади. Сўнг улар яна бир ракаат ўқийдилар ва икки сажда қиладилар».