حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الأَزْهَرِ، حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ، حَدَّثَنَا أَبُو عَقِيلٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ حَمْزَةَ، حَدَّثَنَا سَالِمٌ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ رُبَّمَا ذَكَرْتُ قَوْلَ الشَّاعِرِ وَأَنَا أَنْظُرُ، إِلَى وَجْهِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَلَى الْمِنْبَرِ فَمَا نَزَلَ حَتَّى جَيَّشَ كُلُّ مِيزَابٍ بِالْمَدِينَةِ فَأَذْكُرُ قَوْلَ الشَّاعِرِ وَأَبْيَضَ يُسْتَسْقَى الْغَمَامُ بِوَجْهِهِ ثِمَالُ الْيَتَامَى عِصْمَةٌ لِلأَرَامِلِ وَهُوَ قَوْلُ أَبِي طَالِبٍ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Baʼzan men Rasululloh ﷺning minbardagi yuzlariga qarab turib, shoirning soʻzini eslar edim. U zot minbardan tushmasdanoq Madinadagi har bir suv oqizgich toʻlib toshar edi. Men shoirning quyidagi soʻzini eslar edim: «Yuzi oq zotki, uning yuzi vositasida bulutdan yomgʻir soʻraladi, u yetimlarning suyanchigʻi, bevalarning himoyachisidir». Bu Abu Tolibning soʻzidir.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Баъзан мен Расулуллоҳ ﷺнинг минбардаги юзларига қараб туриб, шоирнинг сўзини эслар эдим. У зот минбардан тушмасданоқ Мадинадаги ҳар бир сув оқизгич тўлиб тошар эди. Мен шоирнинг қуйидаги сўзини эслар эдим: «Юзи оқ зотки, унинг юзи воситасида булутдан ёмғир сўралади, у етимларнинг суянчиғи, беваларнинг ҳимоячисидир». Бу Абу Толибнинг сўзидир.