حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عَطَاءٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقُولُ أَشْهَدُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَّهُ صَلَّى قَبْلَ الْخُطْبَةِ ثُمَّ خَطَبَ فَرَأَى أَنَّهُ لَمْ يُسْمِعِ النِّسَاءَ فَأَتَاهُنَّ فَذَكَّرَهُنَّ وَوَعَظَهُنَّ وَأَمَرَهُنَّ بِالصَّدَقَةِ وَبِلاَلٌ قَائِلٌ بِيَدَيْهِ هَكَذَا فَجَعَلَتِ الْمَرْأَةُ تُلْقِي الْخُرْصَ وَالْخَاتَمَ وَالشَّىْءَ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning xutbadan oldin namoz oʻqiganlariga guvohlik beraman. Soʻng u zot xutba qildilar va ayollar eshitmaganday koʻrindi, shunda ularning oldilariga borib, ularga vaʼz-nasihat qildilar hamda ularni sadaqa berishga buyurdilar. Bilol qoʻllarini mana shunday yozib turgan edi. Shunda ayollar isirgʻalarini, uzuklarini va boshqa narsalarini tashlay boshladilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг хутбадан олдин намоз ўқиганларига гувоҳлик бераман. Сўнг у зот хутба қилдилар ва аёллар эшитмагандай кўринди, шунда уларнинг олдиларига бориб, уларга ваъз-насиҳат қилдилар ҳамда уларни садақа беришга буюрдилар. Билол қўлларини мана шундай ёзиб турган эди. Шунда аёллар исирғаларини, узукларини ва бошқа нарсаларини ташлай бошладилар.